წმინდანებს ჭირში მყოფებს უხაროდათ

ცხადია, წმინდანებს დიდი მადლი და სულიერი ძალა ჰქონდათ და ჭირში მყოფებს უხაროდათ; ჩვენ, უპირველესად კი მე, ჭირში ვიტანჯებით, ზოგჯერ მოთმინებას ვკარგავთ, მაგრამ მადლობა ღმერთს, რომ გონებას გვინათებს, ვინანიებთ და გარდავიქმნებით. „სული გულსმოდგინე არს, ხოლო ხორცნი უძლურ“ (მათ. 26, 41).