ანგელოზებმა ოფლი მე კი არა, ვირს შეუმშრალეს

წმინდა ანას სკიტის კათოლიკონის მახლობლად პატარა სახლი დგას, რომელსაც პატრიარქისას უწოდებენ. იქ ერთი პატრიარქი მოღვაწეობდა. მას კირილე ერქვა. საპატრიარქო საყდარი მიატოვა, წმინდა მთაზე მოვიდა და უბრალო მონაზონი გახდა. მამები ტვირთს ზურგით ეზიდებოდნენ. პატრიარქს კი ეუბნებოდნენ: „თქვენო ყოვლადუწმინდესობავ, მოხუცი ხარ და ფიზიკურ შრომას მიუჩვეველი. ერთ ვირს გიყიდით და შენთვის სამყოფი სანოვაგე მას აჰკიდე". მართლაც, უყიდეს და სკიტში იმ ვირით ადიოდა და ჩამოდიოდა.

ერთ დღეს, როცა პატრიარქი თავისი ვირით, ხოლო მამები ზურგზე მოკიდებული სურსათით აღმართს მიუყვებოდნენ, დასასვენებლად ჩამოსხდნენ. პატრიარქმა ჩათვლიმა და ძილ-ღვიძილში ღვთისმშობელი იხილა ანგელოზებთან ერთად.

მამებს, რომლებიც ტვირთს ზურგით ეზიდებოდნენ, ღვთისმშობელი წყალს თავისი ჭურჭლიდან ასმევდა, ხოლო ანგელოზები ოფლს მანდილით სწმენდდნენ.

გაოცებულმა პატრიარქმა დაინახა, რომ ოფლი მის ვირსაც შეუმშრალეს და ითხოვა – გევედრებით, მეც მომწმინდეთო. მაშინ ღვთისმშობელმა მიუგო: „მამაო, შენ არ ხარ გაოფლილი. ვირს კი ოფლი ჩამოსდის, ამიტომ მას მოვწმენდთ“. მაშინ გამოეღვიძა პატრიარქს და მამებს უთხრა: „წაიყვანეთ ვირი, რადგან მის გამო ბევრს მოვაკლდი: ღვთისმშობელმა და ანგელოზებმა ოფლი მე კი არა, მას შეუმშრალეს“. ამის შემდეგ თავის ტვირთს ისიც ზურგით ეზიდებოდა.