მხოლოდ მორწმუნე ადამიანის პატივია, იწოდებოდეს რეალისტად, რადგან სარწმუნოება რეალურად (სინამდვილეში)

მხოლოდ მორწმუნე ადამიანის პატივია, იწოდებოდეს რეალისტად, რადგან სარწმუნოება რეალურად (სინამდვილეში) არსებულის შესახებ მოძღვრებაა, ხოლო რეალიზმი - არსებულის დანახვა. ასე მიგვაჩნია მორწმუნე საზოგადოებას. განმარტოება კი, როგორც სინდისიერებასთან შუამდგომელი ერთგვარი საშუალება, ჩვენში საკუთარი თავის შეცნობის სურვილს აღძრავს, თვინიერს ხდის გასასტიკებული სულის სამყაროს და გვათავისუფლებს ილუზიათა საბურველისგან.