ცხოვრება ყოველთვის ორ დიდ ტოტად მიდის: ერთი ტოტი მოაზრე ცხოვრებაა, მეორე - მოსაქმე, რომელნიც ისე

ცხოვრება ყოველთვის ორ დიდ ტოტად მიდის: ერთი ტოტი მოაზრე ცხოვრებაა, მეორე - მოსაქმე, რომელნიც ისე არიან ერთმანეთზე დამოკიდებულნი, რომ ხან ერთია მეორისაგან წარმოდგენილი, ხან მეორე პირველისაგან. თვით აზრიც სხვა არა არის რა, გარდა იმისა, რომ საქმეა ჯერ განუხორციელებელი, და საქმეც აზრია, უკვე განხორციელებული.