როცა ეკლესიის მსახურს ჩვეულებრივი ადამიანური სისუსტისა და ნაკლის გამო განვიკითხავთ, ამას ისეთი მიკერძოებითა და სიმკაცრით ვაკეთებთ, თითქოს თავისი ხორციელი ბუნებით მღვდელი ისეთივე ადამიანი არ იყოს, როგორც ჩენ. თუ გიფიქრიათ, მრისხანე...
იხილეთ სრულად
როცა ეკლესიის მსახურს ჩვეულებრივი ადამიანური სისუსტისა და ნაკლის გამო განვიკითხავთ, ამას ისეთი მიკერძოებითა და სიმკაცრით ვაკეთებთ, თითქოს თავისი ხორციელი ბუნებით მღვდელი ისეთივე ადამიანი არ იყოს, როგორც ჩენ. თუ გიფიქრიათ, მრისხანე და შეუწყალებელო მსაჯულნო, რომ როდესაც მღვდლად ეკურთხა, ამქვეყნიური უპატიობისათვის გასწირა ადამიანმა თავისი თავი, რათა ტაძრებში აღესრულოს ღმრთისმსახურება, და თქვენ ეზიაროთ ქრისტეს წმინდა საიდუმლოს, რათა ჩატარდეს ნათლობა,...
არ შეგვწევს ძალა ავიტანოთ სხვისი ღირსება და ყოველნაირად ვცდილობთ მის დამცირებას, ჩრდილის მიყენებას, ხოლო ნაკლს კი, პირიქით, ცნობისმოყვარეობით და სიამოვნებით გამოვიკითხავთ, გამადიდებელი შუშით ვათვალიერებთ და დაუზოგავად ვკიცხავთ. აქ...
იხილეთ სრულად
არ შეგვწევს ძალა ავიტანოთ სხვისი ღირსება და ყოველნაირად ვცდილობთ მის დამცირებას, ჩრდილის მიყენებას, ხოლო ნაკლს კი, პირიქით, ცნობისმოყვარეობით და სიამოვნებით გამოვიკითხავთ, გამადიდებელი შუშით ვათვალიერებთ და დაუზოგავად ვკიცხავთ. აქედან მომდინარეობს უმძიმესი ცოდვა, ჩვენი სულის საშინელი კეთრი – განკითხვა.
მოყვსის განკითხვა და დაწუნება ყოველთვის ცოდვა არის, გარნა ლოცვაში უდიდესი ცოდვაა. ლოცვაში კაცი თავის თავს უნდა დაიწუნებდეს, კიდეც მართალი და კარგი კაციც რომ იყოს და არა სხვას ვისმეს მოყვასთაგანს განიკითხავდეს.
ვინც კარგად თავის თავი იცნა, ის აღარც თავის მოყვასს განიკითხავს. მოყვასის განკითხვა ის არის, როდესაც კაცი თავის ცოდვას და ნაკლულებას არ ხედავს და სხვის ცოდვას და ნაკლულევანებას კი ხედავს და ზრახავს. ეს ცუდი ჩვეულება თითქმის ყოველ ...
იხილეთ სრულად
ვინც კარგად თავის თავი იცნა, ის აღარც თავის მოყვასს განიკითხავს. მოყვასის განკითხვა ის არის, როდესაც კაცი თავის ცოდვას და ნაკლულებას არ ხედავს და სხვის ცოდვას და ნაკლულევანებას კი ხედავს და ზრახავს. ეს ცუდი ჩვეულება თითქმის ყოველ კაცსა აქვს. ყოველი კაცი იმას ცდილობს, რომ განიკითხოს მოყვასის ცოდვა; გარნა კეთილი და ჭეშმარიტი ქრისტეანე უმეტესად თავის თავს განიკითხავს და არა სხვას.
ქალნი ფრიად მოყვარენი არიან ყოვლისა განკითხვისა, ავად ხსენებისა და ჭორისა. ზოგიერთის ქალისათვის თითქმის დღიური საზრდო არის ბოროტ სიტყვაობა და ცუდად ხსენება მოყვასისა. არა მიმხედველნი მისა, რომელ ყოვლის ქალისათვის კეთილი სახელი უძვ...
იხილეთ სრულად
ქალნი ფრიად მოყვარენი არიან ყოვლისა განკითხვისა, ავად ხსენებისა და ჭორისა. ზოგიერთის ქალისათვის თითქმის დღიური საზრდო არის ბოროტ სიტყვაობა და ცუდად ხსენება მოყვასისა. არა მიმხედველნი მისა, რომელ ყოვლის ქალისათვის კეთილი სახელი უძვირფასეს არს თვით სიცოცხლისა, იგინი არა დასცხრებიან მოგონებად და გაგონებად ერთი მეორეზედ ცუდის ხმისა და ამბისა.
ყოველთა მათ ცოდვათაგან, რომელთა კაცი იქმნს ენითა თვისითა, უმეტესად გახშირებულ არს ჩვენ შორის განკითხვა ანუ ცუდად ხსენება მოყვასისა, რომელსა დაბიურად ეწოდება ჭორი. ცოდვა იგი მით უმეტესად არის მძიმე და სამწუხარო და ფრიად განვრცელებუ...
იხილეთ სრულად
ყოველთა მათ ცოდვათაგან, რომელთა კაცი იქმნს ენითა თვისითა, უმეტესად გახშირებულ არს ჩვენ შორის განკითხვა ანუ ცუდად ხსენება მოყვასისა, რომელსა დაბიურად ეწოდება ჭორი. ცოდვა იგი მით უმეტესად არის მძიმე და სამწუხარო და ფრიად განვრცელებულ ჩვენ შორის, რომელ იგი თითქმის არავის არ მიაჩნია ცოდვად. არავინ არ ფიქრობს, რომელ სცოდავს, ოდეს იგი განიმეორებს და განავრცელებს მრავალთა ცუდთა ხმათა და ამბავთა, რომელნი მას ესმა სხვადასხვათა კაცთა ზედა.
სამწუხაროდ არიან მრავალნი ერისაგანნი პირნი, რომელთ ფრიად უყვართ გამტყუნება, დაწუნება და განკითხვა სამღვდელო პირთა. მართალია, ძმანო ჩემნო, რომელ სამღველოთა პირთაგანნიცა არიან დასაწუნებელნი და გასამტყუნებელნი, გარნა ძმაო, როდესაც ნა...
იხილეთ სრულად
სამწუხაროდ არიან მრავალნი ერისაგანნი პირნი, რომელთ ფრიად უყვართ გამტყუნება, დაწუნება და განკითხვა სამღვდელო პირთა. მართალია, ძმანო ჩემნო, რომელ სამღველოთა პირთაგანნიცა არიან დასაწუნებელნი და გასამტყუნებელნი, გარნა ძმაო, როდესაც ნახავ ესრეთსა მღვდელსა, მაშინ შენ უნდა შესწუხდე და თითქმის უნდა სტიროდე მისთვის, რომელ ეს არის დიდი უბედურება და სირცხვილი. ნაცვლად ამისა შენ ხმამაღლა განიკითხავ მრთელსა სასულიერო წოდებასა. შენ არა თუ არ სწუხხარ, არამედ თი...
წმიდა მამები გვასწავლიან, ტრაპეზთან უნდა ვისხდეთ მოწიწებით, გვახსოვდეს - საკვები ღვთის წყალობაა. ჭამის დროს არ შეიძლება უქმი მეტყველება, ხუმრობა, სიცილი, განსაკუთრებით კი - განკითხვა. ნეტარ ავგუსტინეს, იპონიელ ეპისკოპოსს, სატრაპეზ...
იხილეთ სრულად
წმიდა მამები გვასწავლიან, ტრაპეზთან უნდა ვისხდეთ მოწიწებით, გვახსოვდეს - საკვები ღვთის წყალობაა. ჭამის დროს არ შეიძლება უქმი მეტყველება, ხუმრობა, სიცილი, განსაკუთრებით კი - განკითხვა. ნეტარ ავგუსტინეს, იპონიელ ეპისკოპოსს, სატრაპეზოში გამოკრული ჰქონდა წარწერა: "აქ ადამიანებს არ განიკითხავენ"
რაოდენი არიან ესრეთნი პირნი ჩვენ შორის, რომელნი მრისხანითა სახითა და ფიცხელთა სიტყვათა შინა განიკითხავენ მოყვასთა თვისთა; გაიგონებ რა, იფიქრებ: ამაზედ უმჯობესი კაცი არ არისო, ამას ყოველი ცუდი საქმე ეძაგებაო; გარნა ვინ იცის, იქმნებ...
იხილეთ სრულად
რაოდენი არიან ესრეთნი პირნი ჩვენ შორის, რომელნი მრისხანითა სახითა და ფიცხელთა სიტყვათა შინა განიკითხავენ მოყვასთა თვისთა; გაიგონებ რა, იფიქრებ: ამაზედ უმჯობესი კაცი არ არისო, ამას ყოველი ცუდი საქმე ეძაგებაო; გარნა ვინ იცის, იქმნება მას არ ჰქონდა შემთხვევა, თორემ პირველი იგივე აღასრულებდა იმ საქმეს, რომელსაცა ეგრეთ განიკითხავს. მაგალითებრ, რავდენი იქმნება ჩვენ შორის ისრეთი პირი, რომ, როდესაც შემთხვევა არა აქვს და არ შეუძლიან ქრთამის აღება, მაშინ გ...