უშედეგოა ადამიანური დიდება, თუკი მას შინაგანად მკაცრი სინდისი ამხელს! რა ერგება ციებ-ცხელების სენით შეპყრობილ ადამიანს, რომელიც სპილოს ძვლისგან გაკეთებულ სარეცელზე განისვენებს მაშინ, როცა შინაგანი ცხელება არ ქრება?
თუ არ არის ღვთის შიში და კეთილზნეობა, ვერც ჭეშმარიტი ბედნიერება იქნება. ბოროტი და გარყვნილი ადამიანები, მიუხედავად გარეგნული მხიარულებისა, შინაგანად, სულიერად მოკლებულნი არიან იმ სიმშვიდესა და მოსვენებას, რითაც ტკბებიან მხოლოდ მარ...
იხილეთ სრულად
თუ არ არის ღვთის შიში და კეთილზნეობა, ვერც ჭეშმარიტი ბედნიერება იქნება. ბოროტი და გარყვნილი ადამიანები, მიუხედავად გარეგნული მხიარულებისა, შინაგანად, სულიერად მოკლებულნი არიან იმ სიმშვიდესა და მოსვენებას, რითაც ტკბებიან მხოლოდ მართალნი და კეთილზნეობრივნი (ეს. 57.21) "მშვიდობაი მრავალ არს მათ თანა, რომელთა უყვარს შჯული შენი, და არა არს მათ თანა საცთურ" (ფს. 118, 165) ერთმა წარმართმაც კი ამოიძახა: "უფალო! გულმოწყალე ექმენ ბოროტებს, ვინაიდან ყველა ს...
იმაზე ბედნიერი კაცი არ არსებობს, რომელსაც სრულებით გაცნობიერებულად შეუძლია თქვას, რომ დროებითი ბედნიერება მოპოვებული და დამსახურებული აქვს თავისი წოდების მოვალეობების ერთგული აღსრულებით.
შინაგანი გაცნობიერება იმისა, რომ ჩვენ, სინდისიერად მაინც ვასრულებთ ჩვენს მოვალეობას, უძვირფასესი ბედნიერებაა, მხოლოდ ამას უნდა ეძიებდეს ჭკვიანი ადამიანი, იგი ანიჭებს სულს მშვიდობასა და სიმშვიდეს, რასაც ვერანაირი სარგებელი და სხვა ...
იხილეთ სრულად
შინაგანი გაცნობიერება იმისა, რომ ჩვენ, სინდისიერად მაინც ვასრულებთ ჩვენს მოვალეობას, უძვირფასესი ბედნიერებაა, მხოლოდ ამას უნდა ეძიებდეს ჭკვიანი ადამიანი, იგი ანიჭებს სულს მშვიდობასა და სიმშვიდეს, რასაც ვერანაირი სარგებელი და სხვა ადამიანების მიერ მოწონება ვერ შეედრება.