„ჩვენ მივეჩვიეთ ისეთ აზროვნებასა და ცხოვრებას, რომ მთავარ საყრდენად ჩვენი საქმეებისა დავისახოთ საკუთარი გონება და ძალ–ღონე და ვიბრძვით, ვცდილობთ ვაკეთოთ რაიმე კარგი, კეთილი და არაფერი გამოგვდის!“ (ღირსი მამის ბორის ნიკოლაევსკის სა...
იხილეთ სრულად
„ჩვენ მივეჩვიეთ ისეთ აზროვნებასა და ცხოვრებას, რომ მთავარ საყრდენად ჩვენი საქმეებისა დავისახოთ საკუთარი გონება და ძალ–ღონე და ვიბრძვით, ვცდილობთ ვაკეთოთ რაიმე კარგი, კეთილი და არაფერი გამოგვდის!“ (ღირსი მამის ბორის ნიკოლაევსკის საუბრებიდან, 1951 წ.). ეს იმიტომ ხდება, რომ დაბრმავებულები ვართ ამპარტავნებით და გვავიწდება, რომ სათნოებათა კიბეზე პირველ საფეხურს სიმდაბლე წარმოადგენს.
სიამაყის გამო არავის მორჩილება არ გვინდა, იმისიც, ვის წინაშეც ვალდებულნი ვართ: არ ვემორჩილებით მშობლეს, ხელმძღვანელებს, თვით მოქალაქეთა თანაცხოვრების საერთო წესებს. რას მიქვია ავტორიტეტი, როცა მხოლოდ საკუთარი აზრი მიგვაჩნია სწორად...
იხილეთ სრულად
სიამაყის გამო არავის მორჩილება არ გვინდა, იმისიც, ვის წინაშეც ვალდებულნი ვართ: არ ვემორჩილებით მშობლეს, ხელმძღვანელებს, თვით მოქალაქეთა თანაცხოვრების საერთო წესებს. რას მიქვია ავტორიტეტი, როცა მხოლოდ საკუთარი აზრი მიგვაჩნია სწორად და ყველგან გვინდა მისი გატანა. თუ ვინმე სიტყვით მაინც შეეხეო ჩვენს ზვაობას, რა გაგვაჩერებს, თუნდაც მოჩვენებითი სიმდაბლის გამო, იქამდე ვილაპარაკებთ, ვიდრე ბოლომდე არ ვიტყვით სათქმელს. ეს კიდევ რაა, მერეც დიდხანს ვერ დავწ...
ამაყი ადამიანი თავის თავს აქცევს კერპად და უპირატესად მას ემსახურება. მრავალი ჩვენგანი თავის თავს უწყინარ და მშვიდ ადამიანად თვლის. ვითარცა ხე მისი ნაყოფით, სიამაყე საქმით გამოიცნობა. განა თითოეულ ჩვენგანს არ სურს პატივი, ქება–დიდ...
იხილეთ სრულად
ამაყი ადამიანი თავის თავს აქცევს კერპად და უპირატესად მას ემსახურება. მრავალი ჩვენგანი თავის თავს უწყინარ და მშვიდ ადამიანად თვლის. ვითარცა ხე მისი ნაყოფით, სიამაყე საქმით გამოიცნობა. განა თითოეულ ჩვენგანს არ სურს პატივი, ქება–დიდება? მრავალი თქვენგანი ფიქრობს: არც პატივს ვეძებ, არც დიდებას, არც ქებასო. მაშინ რატომ ვერ დაგითმენია მცირეოდენი საყვედური, თუნდაც ერთი შენიშვნაც ისე, რომ არ გაჯავრდე და არ განრისხდე? ამის მიზეზი შემდეგია: თითოეულს სჯერა...
განაგდე შენგან ვნებაი ამპარტავნებისაი, რამეთუ ეშაკი არს, რომელიცა ყოვლისა პირველად შთავარდა სიღრესა ამპარტავნებისასა და წარწყმიდა ყოველი კეთილი თვისი. იყავ შენ მდაბალ არა სიტყვით, არამედ საქმით, და უწყოდე, რამეთუ ღმერთი შეჰმუსრავს...
იხილეთ სრულად
განაგდე შენგან ვნებაი ამპარტავნებისაი, რამეთუ ეშაკი არს, რომელიცა ყოვლისა პირველად შთავარდა სიღრესა ამპარტავნებისასა და წარწყმიდა ყოველი კეთილი თვისი. იყავ შენ მდაბალ არა სიტყვით, არამედ საქმით, და უწყოდე, რამეთუ ღმერთი შეჰმუსრავს ამპარტავანთა, ხოლო მდაბალთა მოსცის მადლი ესე - განგებაი გონიერი, ოდეს ქმნეს კაცმან კეთილი და არა აღზუავნეს. აწ უკუე ისწრაფე, რომელ დააჯერო ღმერთი და არა კაცნი, რაითა მიიღო ქებაი ღმრთისაგან და არა კაცთაგან. იხილე და ნუ გ...
ჩვენ მორწმუნეები ვართ, ქრისტიანები, მაგრამ შეიძლება ჩვენც ვიყოთ ბრმები. ადამიანს აბრმავებს ამპარტავნება. იოანე ღმრთისმეტყველის "გამოცხადებაში" სულიწმიდა ამპარტავნებაში ამხელს ლაოდიკიის ეკლესიის ეპისკოპოსს: "შენ ვერ გულისხმა-ჰყოფ, ...
იხილეთ სრულად
ჩვენ მორწმუნეები ვართ, ქრისტიანები, მაგრამ შეიძლება ჩვენც ვიყოთ ბრმები. ადამიანს აბრმავებს ამპარტავნება. იოანე ღმრთისმეტყველის "გამოცხადებაში" სულიწმიდა ამპარტავნებაში ამხელს ლაოდიკიის ეკლესიის ეპისკოპოსს: "შენ ვერ გულისხმა-ჰყოფ, რამეთუ შიშველი და ბრმა ხარ". ამპარტავნება ადამიანს ღმრთისაგან აუცხოებს
ყოველი ჩვენგანის გვერდით დგას მაცდური, დემონი. ჩვენ ყველა თითქოს უფსკრულის პირას, სულიერი საფრთხის წინაშე ვდგავართ. ამპარტავანს ეს ავიწყდება. იგი ჰგავს ავადმყოფს, რომელსაც თავი ჯანმრთელი გქონია. მისი ტრაგედია ისაა, რომ დემონის ძალ...
იხილეთ სრულად
ყოველი ჩვენგანის გვერდით დგას მაცდური, დემონი. ჩვენ ყველა თითქოს უფსკრულის პირას, სულიერი საფრთხის წინაშე ვდგავართ. ამპარტავანს ეს ავიწყდება. იგი ჰგავს ავადმყოფს, რომელსაც თავი ჯანმრთელი გქონია. მისი ტრაგედია ისაა, რომ დემონის ძალაუფლების ქვეშ ექცევა და მისი ყურმოჭრილი მონა ხდება. წმინდანები მრავალგვარი ნიჭით იყვნენ დაჯილდოებული, მაგრამ იცოდნენ, რომ ნიჭი ღმრთისგანაა, საკუთარი თავი კი უღირსად მიაჩნდათ. ჩვენ ყველაფერი ჩვენი გვგონია. ამჟამად აშკარად...
ამპარტავანი ადამიანის განსახიერებები იყვნენ ძველი ფარისევლები. საეროდ, სახარებაში ჩვენ ჩვენი ყველა კითხვის პასუხს ვიპოვით, თუკი ყურადღებით წავიკითხავთ. პარისევლები მოელოდნენ მესიას, მაგრამ როცა იგი მოევლინა ქვეყანას, არ სცნეს. რატ...
იხილეთ სრულად
ამპარტავანი ადამიანის განსახიერებები იყვნენ ძველი ფარისევლები. საეროდ, სახარებაში ჩვენ ჩვენი ყველა კითხვის პასუხს ვიპოვით, თუკი ყურადღებით წავიკითხავთ. პარისევლები მოელოდნენ მესიას, მაგრამ როცა იგი მოევლინა ქვეყანას, არ სცნეს. რატომ? - მათ, არსებითად არ სჭირდებოდათ მხსნელი, ვერ გრძნობდნენ თავიანთ საერთო საკაცობრიო დაცემას, სინანულის აუცილებლობას. ამიტომაც ქრისტე - სიყვარულისა და სინანულის მქადაგებელი - მათში მხოლოდ გაღიზიანებას იწვევდა, რაც შემდე...
დემონი ამპარტავანი სულია, სადაც სიამაყეა, დემონიც იქვეა. წმიდა მამები გვასწავლიან - ეშმაკი ვნებებით გვაცდუნებს, ამაყს კი იგი არც სჭირდება საცდუნებლად - თვითვე გამხდარა საკუთარი თავის დემონი. ამიტომაც ქრისტიანს ყველაზე უფრო ამპარტა...
იხილეთ სრულად
დემონი ამპარტავანი სულია, სადაც სიამაყეა, დემონიც იქვეა. წმიდა მამები გვასწავლიან - ეშმაკი ვნებებით გვაცდუნებს, ამაყს კი იგი არც სჭირდება საცდუნებლად - თვითვე გამხდარა საკუთარი თავის დემონი. ამიტომაც ქრისტიანს ყველაზე უფრო ამპარტავნების უნდა ეშინოდეს. ეს ვნება სხვადასხვაგვარია - ფარული, აშკარა, ათასნაირი ნიღბით დაფარული
თავიანთი კოსმიური არსებობის მანძილზე ანგელოზები მხოლოდ ერთხელ გამოიცადნენ ამპარტვავნებით და ამ ერთმა განსაცდელმა სამუდამოდ განსაზღვრა მათი მდგომარეობა. სატანა ამპარტავნების გამო განვარდა ღმრთის დიდებიდან, თავი წარმოიდგინა სამწაროს...
იხილეთ სრულად
თავიანთი კოსმიური არსებობის მანძილზე ანგელოზები მხოლოდ ერთხელ გამოიცადნენ ამპარტვავნებით და ამ ერთმა განსაცდელმა სამუდამოდ განსაზღვრა მათი მდგომარეობა. სატანა ამპარტავნების გამო განვარდა ღმრთის დიდებიდან, თავი წარმოიდგინა სამწაროს ცენტრად, მოიხიბლა თავისი - უმაღლესი სერაფიმის მშვენიერებით, საკუთარი თავი გააღმერთა და სწორედ ამის გამო დაკარგა ღმერთი, გახდა აბსოლუტურად ბოროტი, ბნელი სული. მისი - ღმრთის მოწინააღმდეგის - არსებობის შინაარსი ღმრთისადმი ...
მერვე ვნება არის ამპარტავნება - სიამაყე, ყველა ვნებაზე სასტიკი და ყველაზე დამღუპველი. ამპარტავნებამ ცანი შეარყია, ბრწყინვალე, ნათლით მოსილი ანგელოზი დემონად - ბნელ, შესაზარ სულად აქცია. ამპარტავნებამ პირველი ადამიანები სამოთხიდან ...
იხილეთ სრულად
მერვე ვნება არის ამპარტავნება - სიამაყე, ყველა ვნებაზე სასტიკი და ყველაზე დამღუპველი. ამპარტავნებამ ცანი შეარყია, ბრწყინვალე, ნათლით მოსილი ანგელოზი დემონად - ბნელ, შესაზარ სულად აქცია. ამპარტავნებამ პირველი ადამიანები სამოთხიდან გამოდევნა, ჩვენ კი გაჭირვება და მწუხარება გვარგუნა მემკვიდრეობით. ამპარტავნება უფრო საშინელი რამ არის, ვიდრე ყველა სხვა დანარჩენი ვნება, ერთად აღებული