სულიერი მდელო - ციტატები, გამონათქვამები სულიერი მდელო, წიგნი, ციტატები, ამონარიდები
სარჩევი გვ. 2 --- შესავალი გვ. 3 --- ღმერთზე - თავისთავად და მისი ქმნილებების, განსაკუთრებით - ადამიანისადმი დამოკიდებულების შესახებ გვ. 49 --- წმიდა წერილი, ან ბიბლია გვ. 58 --- უფალი იესო ქრისტე გვ. 79 --- მადლი გვ. 90 --- რწმენა, რელიგია, ქრისტიანობა გვ. 124 --- რწმენა და კეთილი საქმეები გვ. 127 --- ადამიანის დამოკიდებულება უფლისადმი გვ. 155 --- ღვთის შინაგანი და გარეგნული თაყვანისცემა გვ. 162 --- ქრისტიანის წოდება და მოვალეობანი გვ. 171 --- სულის ცხონება და სათნოება გვ. 213 --- ლოცვა გვ. 239 --- ტაძარში სიარულისა და იქ მოკრძალებით ქცევის შესახებ გვ. 245 --- დღესასწაულების დაცვის შესახებ გვ. 250 --- მეცნიერება, ცოდნა, სიბრძნე გვ. 266 --- ბრძენი, კეთილი და წმიდა ადამიანები გვ. 276 --- სათნო და ბიწიერ ადამიანებთან ურთიერთობა გვ. 283 --- მოყვასის სიყვარულის შესახებ გვ. 297 --- მოწყალება და ქველმოქმედება გვ. 316 --- მეგობრობა გვ. 322 --- წყენის მიტევება და მტრის სიყვარული გვ. 351 --- თავმდაბლობა გვ. 373 --- განსჯა ანუ გონიერება გვ. 376 --- საცდური და მაცდუნებლები გვ. 380 --- ეშმაკი გვ. 389 --- ცოდვა გვ. 413 --- ზრახვები გვ. 420 --- ვნებები გვ. 433 --- მრისხანება გვ. 451 --- პატივმოყვარეობა და თავის ქება გვ. 459 --- ამპარტავნება გვ. 473 --- შური გვ. 481 --- განკითხვა გვ. 511 --- პირფერობა და პირმოთნეობა გვ. 519 --- მეფე და სახელმწიფო გვ. 527 --- მაღალი წოდებისა და მდგომარეობის პირთა და მათდამი დაბალი რანგის ადამიანების დამოკიდებულების შესახებ გვ. 532 --- ხელმძღვანელთა მოვალეობანი გვ. 538 --- ქვეშევრდომთა მოვალეობანი გვ. 540 --- სამღვდელო მსახურება და მოვალეობანი გვ. 544 --- მრევლის დამოკიდებულება მოძღვრის მიმართ გვ. 547 --- მშობელთა მოვალეობანი შვილების მიმართ გვ. 557 --- შვილების მოვალეობანი მშობლების მიმართ გვ. 560 --- სიყმაწვილე გვ. 568 --- ქალწულება და ქორწინება გვ. 570 --- სიძვა და უბიწოება გვ. 577 --- ცოლ-ქმრული მოვალეობები გვ. 579 --- ერი და ერში ცხოვრება გვ. 594 --- მონაზვნობა გვ. 610 --- ადამიანის მიწიერი ცხოვრება გვ. 624 --- შრომა და უსაქმურობა გვ. 631 --- ქონებრივი მდგომარეობით დაკმაყოფილება სიღატაკისა და დაბალი მდგომარეობის დროს გვ. 643 --- მწუხარება გვ. 693 --- ბედნიერება გვ. 704 --- მიწიერი სიკეთეები გვ. 715 --- მიწიერი სიამოვნებები გვ. 723 --- პატივი და პატივმოყვარეობა გვ. 725 --- დიდება გვ. 730 --- წარმომავლობის მემკვიდრეობა გვ. 732 --- სიმდიდრე გვ. 748 --- ვერცხლისმოყვარეობა და ანგარება გვ. 756 --- სიძუნწე გვ. 760 --- მევახშეობა გვ. 761 --- ფუფუნება გვ. 763 --- სხეულის მორთვა და მოკაზმულობა გვ. 765 --- სული და სხეული გვ. 772 --- ჯანმრთელობა და ავადმყოფობა გვ. 778 --- მარხვა და ზომიერება გვ. 785 --- მაგიდასთანაც იმარხულე გვ. 786 --- მემთვრალეობა გვ. 790 --- სიტყვის მადლის მოხმარება გვ. 805 --- მდუმარება და მრავალმეტყველება გვ. 812 --- ჭეშმარიტება და სიცრუე გვ. 816 --- სიტყვა და საქმე გვ. 823 --- სინდისი გვ. 830 --- საკუთარი თავის შეცნობა გვ. 837 --- საკუთარ თავზე გამარჯვება გვ. 841 --- თავისუფლება და მონობა გვ. 847 --- დროის ყოველდღიური განაწილება გვ. 852 --- შეუცნობელი მომავალი გვ. 855 --- სიბერე გვ. 857 --- დრო და მარადიულობა გვ. 866 --- ნუ წარიკვეთ სასოს გვ. 874 --- სინანული გვ. 879 --- ზიარება გვ. 887 --- სიკვდილი გვ. 915 --- მიცვალებულთა გლოვა და მათთვის ლოცვა გვ. 920 --- სულის უკვდავება გვ. 923 --- მიცვალებულთა აღდგომა გვ. 930 --- ქრისტეს საშინელი სამსჯავრო გვ. 934 --- მომავალი საუკუნო ცხოვრება, მართალთა საუკუნო ნეტარება და ცოდვილთა საუკუნო ტანჯვა
ციტატები, ამონარიდები, გამონათქვამები
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301
ქრისტიანი ცხოვრებას მწუხარებაში ატარებს, სამაგიეროდ - კვდება სიხარულში
ქრისტიანს შეუძლია, კადნიერი სიხარულით უთხრას კარსმომდგარ სიკვდილსაც: "სიკვდილო, სადა არს საწერტელი შენი" (1 კორ. 15, 55).
ჭეშმარიტი ქრისტიანი მიწაზე ცხოვრებისას უარს ეუბნება საკუთარ თავს გრძნობად სიამოვნებებზე, რომლითაც ეს სოფელი თავის მონებსა და თაყვანისმცემლებს უმასპინძლდება, მაგრამ სამაგიეროდ იგი სიკვდილის შემდეგ ისეთ სიკეთეებს დაიმსახურებს ზეცაში...
იხილეთ სრულად
ჭეშმარიტი ქრისტიანი მიწაზე ცხოვრებისას უარს ეუბნება საკუთარ თავს გრძნობად სიამოვნებებზე, რომლითაც ეს სოფელი თავის მონებსა და თაყვანისმცემლებს უმასპინძლდება, მაგრამ სამაგიეროდ იგი სიკვდილის შემდეგ ისეთ სიკეთეებს დაიმსახურებს ზეცაში, რომლებიც აქ, მოციქულის სიტყვისამებრ: "თვალმა არა იხილა და ყურსა არა ესმა და გულსა კაცისასა არა მოუხდა, რომელი განუმზადა ღმერთმან მოყუარეთა მისთა" (1 კორ. 2, 9) - მათი წარმოდგენაც კი შეუძლებელია
link
ქრისტიანი მიწაზეც კი ღებულობს ნუგეშს ღვთისაგან, რაც აიძულებს, დაივიწყოს დარდი და თითქოსდა ხარობს და სულგრძელებას იჩენს მწუხარებაში. "მაგინებელთა ჩუენთა ვაკურთხევთ; ვიდევნებით და თავს ვიდებთ; მგმობართა ჩუენთა ულოცავთ" (1 კორ. 4, 12...
იხილეთ სრულად
ქრისტიანი მიწაზეც კი ღებულობს ნუგეშს ღვთისაგან, რაც აიძულებს, დაივიწყოს დარდი და თითქოსდა ხარობს და სულგრძელებას იჩენს მწუხარებაში. "მაგინებელთა ჩუენთა ვაკურთხევთ; ვიდევნებით და თავს ვიდებთ; მგმობართა ჩუენთა ულოცავთ" (1 კორ. 4, 12. 13)! ამბობენ საკუთარი თავის შესახებ ქრისტეს მიმდევრები.
link
ქრისტიანი მოძულებულია წუთისოფლისგან, სამაგიეროდ შეყვარებულია უფლისგან
ყველაფერი ამსოფლიური, რაოდენ მნიშვნელოვნად და დიდადაც არ უნდა გვეჩვენებოდეს, სრულიად უმნიშვნელოა. ყველა საქმეზე უპირველესი და უმნიშვნელოვანესი ჩვენი ცხონების საქმე უნდა იყოს.
ქრისტიანი სულის ცხონებას თავის უმთავრეს, თვით ერთადერთ მიზნადაც უნდა მიიჩნევდეს, ყველა დანარჩენს კი - ამ მიზნის მისაღწევ საშუალებად.
ქრისტიანს მხოლოდ ერთი უბედურება, ერთი საშინელება შეიძლება შეემთხვეს - უფალი განარისხოს.
არ არის საჭირო მეცნიერებაზე მსჯელობა, ანდა საგნების შეცნობა; ცოდნა თავისთავად კარგია და იგი ღვთისგანაა დადგენილი; მაგრამ მას ყოველთვის კეთილი სინდისი და ღვთივსათნო ცხოვრება უნდა ამჯობინო.
ჭეშმარიტად სასარგებლო ის არის, რაც შესაძლოა, მარადიულ ცხოვრებას ემსახურებოდეს და არა - კეთილდღეობასა და მიწიერ სიხარულს.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301
