თავმდაბლობა - ციტატები, გამონათქვამები

თავმდაბლობა ყოველთვის ღვთისმოსავთ ახლავს თან: თუ მათ უბედურება შეემთხვევათ, ამბობენ: ასეც უნდა ყოფილიყო" ანდა: "ჩემი ცოდვების გამო ესეც ცოტაა"; თუ ბედნიერება ეწვევათ - ისინი აღიარებენ, რომ ამის ღირსნი არ არიან.

მრავალი ნაყოფისაგან ხის ტოტები იღუნება, მრავალი სათნოებისაგან კი ადამიანში მისი აზრები მდაბლდება.

ამბა პამპოს შესახებ ყვებოდნენ, რომ იგი სიკვდილის მოახლოებისას ზუსტად გარდაცვალების წუთებში მასთან მყოფ მამებს ეუბნებოდა: "იმ დროიდან, რაც ამ უდაბნოში მოვედი, სენაკი ავიშენე და იქ დავსახლდი, არ მახსოვს, რომ ოდესმე საკუთარი ხელით ნა... იხილეთ სრულად

ყველა წმიდანი საკუთარ თავს ღვთის უღირსად თვლიდა: ამით ისინი ამჟღავნებდნენ თავიანთ ღირსებას, რაც თავმდაბლობაში მდგომარეობდა.

თავი და არსი (შეიძლება ითქვას, სული) ყველა სათნოებისა არის სიყვარული, რომლის გარეშეც არაფერს ნიშნავს არც მარხვა, არც ღამისთევა, არც შრომა. ეშმაკს ყველაფერში შეუძლია მიბაძოს ადამიანს: მარხვას დავასახელებთ? - იგი საერთოდ არაფერს ჭამ... იხილეთ სრულად

თავმდაბლობა ყველაზე კარგი საშუალებაა ღვთისმოსავისათვის - დაცემისაგან დასაცავად. "თავმდაბალი, - ბრძანებს მაკარი დიდი, - არასოდეს ეცემა. სადღა დაეცემა იგი, ვისაც საკუთარი თავი უდაბლესად მიაჩნია?"

ღვთის შიში ადამიანს ამდაბლებს, მაგრამ ამავე დროს აღამაღლებს კიდეც

მდაბალი ადამიანი, რამეთუ მას არ გააჩნია თავისი ნება და არ აწუხებს ეგოიზმი, ღვთაებრივად გასხივოსნდება. თუ რჩევებს სიმდაბლით მიიღებს, ის განიბრძნობა.

ვისაც თავის თავში ღვთის მადლის შენარჩუნება სურს, დაე, იყოს მადლიერი ამ მადლისათვის, როცა ეძლევა, ხოლო მომთმენი, - როცა ერთმევა იგი; დაე, ილოცოს, რათა დაუბრუნდეს იგი; დაე, საკუთარ თავს დაუკვირდეს და დამდაბლდეს, რათა არ დაკარგოს იგი... იხილეთ სრულად

მადლი, როგორც კი ნახავს, რომ ადამიანის გონებაში ეჭვი ჩნდება და იგი თავს აღიმაღლებს, მაშინვე უშვებს, რომ წინააღმდეგ გაძლიერდეს და განმტკიცდეს განსაცდელები, ვიდრე არ შეიცნობს იგი თავის უძლურებას და სიმდაბლით არ მიექცევა უფალს