იოსებ ათონელი (ისიხასტი) - ციტატები, გამონათქვამები

თუკი ვინმეს წყენას აყენებენ ამსოფლად და მოინდომებს სამართლის პოვნას, იცოდეს, რომ იგი (სამართალი) მდგომარეობს ძმის, მოყვასის სიმძიმის ტვირთვაში, ვიდრე უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე და ამ ცხოვრების ყოველგვარი ნაღველის დათმენაში. რა... იხილეთ სრულად

თუკი ვინმეს წყენას აყენებენ ამსოფლად და მოინდომებს სამართლის პოვნას, იცოდეს, რომ იგი (სამართალი) მდგომარეობს ძმის, მოყვასის სიმძიმის ტვირთვაში, ვიდრე უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე და ამ ცხოვრების ყოველგვარი ნაღველის დათმენაში

იხვეჭს არა ჭკვიანი, კეთილშობილი, მჭევრმეტყველი ან მდიდარი, არამედ ის, ვისაც შეურაცხყოფენ ის კი სულგრძელებს; ვისაც წყენას აყენებენ, ის კი პატიობს; ვისაც ცილს წამებენ, ის კი ითმენს; ის, ვინც ღრუბელივით ხდება, და განწმენდს, რასაც ისმ... იხილეთ სრულად

ჩვენი სიცოცხლის დრო გარბის, მიედინება, და უკან აღარ ბრუნდება, ხოლო ამქვეყნიური ცხოვრება მკისა და ნაყოფის შეკრების ჟამია. და ყოველი აგროვებს საკვებს, რამდენადაც შესაძლებელია წმინდას, და ინახავს სხვა ცხოვრებისათვის

უნდა გესმოდეთ, რომ დროებითი ტკბობა აჩრდილივით ქრება

ერისკაცთ საწუთრო უყვართ, რადგან ჯერ კიდევ ვერ შეუცვნიათ მისი სიმწარე. ისინი ჯერ კიდევ ბრმანი არიან და ვერ ხედავენ, თუ რა იმალება ამწუთიერი სიხარულის მიღმა. ჯერ არ მოსულა მათთან შემეცნების ნათელი, არ გათენებულა ცხონების დღე

სადაც ქრისტეა, მარადიული და ამქვეყნიური ცხოვრების ყოველგვარი სიკეთეც იქაა. ამიტომაც თქვა მან, მხოლომან ჭეშმარიტმან: "პირველად ეძიებდით სასუფეველსა ღმრთისასა და ყოველივე წარმავალს დამატებითურთ მოგცემთ"

სადაც ქრისტეა, მარადიული და ამქვეყნიური ცხოვრების ყოველგვარი სიკეთეც იქაა. ამიტომაც თქვა მან, მხოლომან ჭეშმარიტმან: "პირველად ეძიებდით სასუფეველსა ღმრთისასა და ყოველივე წარმავალს დამატებითურთ მოგცემთ". და კვლავ მანვე თქვა: "ა... იხილეთ სრულად

ჩემს უსაზღვრო ურვაში ისევე, როგორც უწინ, ნათლით მოსილი, ჯვარზე მეჩვენა იესო, თავი დახარა და შემახსენა: "ნახე რამდენი ავიტანე შენი გულისთვის!" და ყველა ჩემი მწუხარება კვამლივით განქარდა. რა ვთქვათ ეგზომ სიყვარულზე, რომელსაც უფ... იხილეთ სრულად

ერში რომ ვცხოვრობდი ფარულად ვიღვწოდი მკაცრად, სისხლის დათხევამდე, ვჭამდი მეცხრე ჟამის შემდეგ და ორ დღეში ერთხელ, პენტელის მთებმა და გამოქვაბულებმა შემიცნეს, როგორც ღამის ყორანი. მწყურვალი და მტირალი, ცხონების მაძიებელი. თავს ვცდიდ... იხილეთ სრულად