კითხვა-პასუხი ფსიქოლოგიურ, სულიერ და საეკლესიო თემებზე
კითხვა-პასუხი ფსიქოლოგიურ, სულიერ და საეკლესიო თემებზე კითხვა-პასუხი ფსიქოლოგიურ, სულიერ და
750. ვიღაცამ, რომელსაც რომელიღაც საქმეში სხვა ადამიანთან შეამხანაგება სურდა, ბერს ჰკითხა, კარგი იქნებოდა თუ არა ეს?
746. აზრი მეუბნება, ხშირად არ გახვიდე სახლიდანო, მაგრამ ისე ხდება, რომ კვირის განმავლობაში რამოდენიმეჯერ ტარდება ტაძარში მსახურება. ყველას უნდა დავესწრო, თუ სჯობს სახლში ვივარჯიშო ლოცვაში?
745. თუ მე არ მინდა ტაძარში ლაპარაკი, მაგრამ ზოგიერთი მამათაგანი საუბარს დამიწყებს, როგორ მოვიქცე, დუმილმა რომ არ დააბრკოლოს და არ ჩათვალონ, რომ არაფრად ვაგდებ მათ?
743. თუკი ვინმე ტაძარში მსახურების დროს შემოვა და დამთავრებამდე წავა, არის თუ არა ეს ცოდვა?
741. ერთ-ერთ მამას ჰყავდა მეგობარი, რომელიც ღვთისნიერად უყვარდა. მას ყველანი მართლმადიდებლად თვლიდნენ, მაგრამ ის თავისი აზროვნებით ერეტიკოსი აღმოჩნდა. მაშინ ყველამ, ვისაც ის უყვარდა, მიატოვა იგი. გაიგეს რა შემდგომში, რომ მან აშკარად მოისურვა ეკლესიისაგან განდგომა, გადაწყვიტეს, მასთან მისულიყვნენ და თავი მოეხარათ, რადგან შიშობდნენ, რომ მას მწუხარების გამო არ გადაედგა ეს ნაბიჯი და ისინი არ დაედანაშაულებინა ასეთ საქციელში; მაგრამ, სანამ წავიდოდნენ, ბერს ჰკითხეს ამის თაობაზე იხილეთ სრულად
740. ერთი ჩემი მეგობარი ერეტიკოსი აღმოჩნდა. ვურჩიო მას, სწორად იაზროვნოს, თუ არა?
739. ჩემმა ახლო მეგობარმა შესაძლოა საკუთრება დაკარგოს და მისი სულის ცხონება საფრთხეშია. თუ მიბრძანებ დავეხმარები მას
737. უფალმა თქვა: „ნეტარ იყვნენ მგლოვარენი“ (მათე 5, 4); ხოლო მოციქული ამბობს: „მარადის გიხაროდენ“ (1 თეს. 5, 17) და „პატივის-ცემასა ურთიერთსა უსწრობდით“ (რომ. 12, 10). მითხარი: რომელი საქმე ერაცხება ადამიანს გლოვაში და რომელი მუდმივ მხიარულებაში? და შესაძლებელია თუ არ ორივეს - გლოვის და მხიარულების თანაარსებობა? იხილეთ სრულად