თუ ღმერთთან საუბარი ანუ, ლოცვა ისწავლე და ღმერთის პირის წინაშე კეთილი გრძნობით იქცევი, სული შენი განიწმიდება და ამაღლდება, რაც კი შენში უკეთური, უწმინდური და ხენეშია - ყოველივე დაჩვილდება და დადნება, ხოლო შენ კეთილი, კაცთმოყვარე დ...
იხილეთ სრულად
თუ ღმერთთან საუბარი ანუ, ლოცვა ისწავლე და ღმერთის პირის წინაშე კეთილი გრძნობით იქცევი, სული შენი განიწმიდება და ამაღლდება, რაც კი შენში უკეთური, უწმინდური და ხენეშია - ყოველივე დაჩვილდება და დადნება, ხოლო შენ კეთილი, კაცთმოყვარე და ლმობიერი შეიქმნები
იმისათვის, რომ ღატაკმა მოწყალება მიიღოს, მისკენ ხელი უნდა გაიწოდო; იმისათვის, რომ ჩვილმა საკვები მიიღოს, მან პირი უნდა გახსნას; ამის მსგავსად, ადამიანმა ღვთისკენ ხელი უნდა გაიწოდოს, რათა მის მადლს მისწვდეს; გახსნილი სული უნდა ჰქონ...
იხილეთ სრულად
იმისათვის, რომ ღატაკმა მოწყალება მიიღოს, მისკენ ხელი უნდა გაიწოდო; იმისათვის, რომ ჩვილმა საკვები მიიღოს, მან პირი უნდა გახსნას; ამის მსგავსად, ადამიანმა ღვთისკენ ხელი უნდა გაიწოდოს, რათა მის მადლს მისწვდეს; გახსნილი სული უნდა ჰქონდეს რათა მისგან ძღვენი მიიღოს. ლოცვა გაწვდილი ხელია ღვთის მადლის მისაღებად, გახსნილი ბაგეებია ზეციური საკვების მისაღებად.
ლოცვა სულიერი ადამიანის სუნთქვაა. როგორც ხორციელი სუნთქვით ადამიანი მიიზიდავს გარშემომყოფ ჰაერს და მისგან სიცოცხლესა და ძალას შეისუნთქავს, ასევე ლოცვით სული ღებულობს ყველგანმყოფ ღვთის სულს და მისგან სიცოცხლესა და სულიერ ძალას შეიწ...
იხილეთ სრულად
ლოცვა სულიერი ადამიანის სუნთქვაა. როგორც ხორციელი სუნთქვით ადამიანი მიიზიდავს გარშემომყოფ ჰაერს და მისგან სიცოცხლესა და ძალას შეისუნთქავს, ასევე ლოცვით სული ღებულობს ყველგანმყოფ ღვთის სულს და მისგან სიცოცხლესა და სულიერ ძალას შეიწყნარებს.
ლოცვის აუცილებლობა, სარგებლიანობა და სიტკბო სრულად იციან ზეციურმა სულებმა, ხედავენ და გრძნობენ და ამიტომ დღედაღამ (ამოკ. 4, 8), განუწყვეტლივ ადიდებენ უფალს და ლოცვით უერთდებიან მას. "ზეცის ბინადართა ლოცვით დაღლა, - წერს ერთი წმიდა...
იხილეთ სრულად
ლოცვის აუცილებლობა, სარგებლიანობა და სიტკბო სრულად იციან ზეციურმა სულებმა, ხედავენ და გრძნობენ და ამიტომ დღედაღამ (ამოკ. 4, 8), განუწყვეტლივ ადიდებენ უფალს და ლოცვით უერთდებიან მას. "ზეცის ბინადართა ლოცვით დაღლა, - წერს ერთი წმიდა მამა, - იგივეა, რაც ის, რომ ჩვენ სუნთქვით დავიღალოთ".
ლოცვა იგივეა სულისათვის, რაც საკვები სხეულისათვის; ამიტომ ლოცვითი განწყობის ნაკლებობა ისევე აუძლურებს სულს, როგორც სხეულის მადის ნაკლებობა - უძლურება და ავადმყოფობა.
საშიშია, შებრალების ღირსია მდგომარეობა ქრისტიანისა, რომელსაც ლოცვა არ შეუძლია. ბედნიერებაში იგი ქედმაღალი და ამპარტავანია, უბედურობაში კი - სულმოკლე და მოწუწუნე; გზააბნეულობისას დამმოძღვრელი არ ჰყავს, სისუსტის ჟამს - დასაყრდენი, გ...
იხილეთ სრულად
საშიშია, შებრალების ღირსია მდგომარეობა ქრისტიანისა, რომელსაც ლოცვა არ შეუძლია. ბედნიერებაში იგი ქედმაღალი და ამპარტავანია, უბედურობაში კი - სულმოკლე და მოწუწუნე; გზააბნეულობისას დამმოძღვრელი არ ჰყავს, სისუსტის ჟამს - დასაყრდენი, განსაცდელის ჟამს კი - მეგობარი (იაკ. 5, 16; რომ. 15, 30).