ოთხი ასეული თავი სიყვარულის შესახებ - ციტატები, გამონათქვამები
ოთხი ასეული თავი სიყვარულის შესახებ - ციტატები, გამონათქვამები ოთხი ასეული თავი სიყვარულის შესახებ, წიგნი
12. როცა გონება ღვთისაკენ მიილტვის, მაშინ სხეულს იმონებს და, სიცოცხლისათვის აუცილებლის გარდა, არაფერს აძლევს მას; ხოლო როცა გონება სხეულისაკენ იხრება, მაშინ მისი ვნებების მონა ხდება და "ხორცისათვის ზრუნვას ავხორცობად აქცევს" (რომ.... იხილეთ სრულად
11. ღვთისათვის სათნოა სიყვარული, უბიწოება, ცოდნა და ლოცვა. სხეულისათვის კი სათნოა ნაყროვანება, თავშეუკავებლობა და ყოველივე ამის მსგავსი. ამიტომ "რომელნი იგი ხორცთა შინა არიან ღმრთისა სათნო ყოფად ვერ ძალ-უძს" (რომ 8.8). ხოლო "მათ, ... იხილეთ სრულად
10. ვისაც ვინ უყვარს, ყოველნაირად ცდილობს, მას აამოს. ამრიგად, ვისაც ღმერთი უყვარს, ის, რა თქმა უნდა, მის სათნოყოფას ლამობს; ხოლო, ვისაც სხეული უყვარს, ის მის საამებლად მოქმედებს.
9. "არავის, - ამბობს მოციქული, - არასოდეს მოუძულებია თავისი ხორცი" (ეფეს.5, 29). მაგრამ, მიუხედავად ამისა, "თრგუნავს და იმონებს მას" (კორ.9, 27). იმით, რომ აძლევს მხოლოდ "საჭმელსა და ტანსაცმელს" (1 ტიმ.6.8). და მხოლოდ იმიტომ, რომ ... იხილეთ სრულად
8. თავმოყვარეობა სხეულის ვნებიანი და განუსჯელი სიყვარულია. მათი საპირისპიროა სიყვარული და თავშეკავება. ცხადია, თავმოყვარეობის მქონეს ყველა სხვა ვნება გააჩნია.
7. ნაყროვანება და გემოთმოყვარეობა არის სიბილწის მიზეზი; ვერცხლისმოყვარეობა და პატივმოყვარეობა - მოყვასის სიძულვილისა; მათი მშობელი. თავმოყვარეობა, კი ორივეს მიზეზია.
100. როცა გონება ვნებათაგან განთავისუფლდება და ჭეშმარიტების შემეცნებით განათლდება, მაშინ შეძლებს უფალთანაც ჰგიებდეს და ჯეროვნადაც ოლოცოს.
1. აზრებისა და საგნების გონივრული გამოყენება უბიწოებას, სიყვარულსა და ცოდნას გვანიჭებს, ხოლო უგნური - თავშეუკავებლობას, სიძულვილსა და უცოდინრობას.
2. "განმზადე წინაშე ჩემსა ტაბლა". ‘ტაბლა" აქ ქმედით სათნოებას აღნიშნავს, რამეთუ ის იესო ქრისტეს მიერ ჩვენს მაჭირვებელთა წინააღმდეგაა განმზადებული; "ზეთით" გაპოხილი გონება ქმნილებათა ჭვრეტას აღნიშნავს; "სასმელი" ღვთისა - ღვთის შემე... იხილეთ სრულად
99. ამბობენ, "კვერთხი" ღვთის მსჯავრს აღნიშნავს, ხოლო "არგანი" - განზრახვას. ვინც ეს შეიცნო. შეუძლია, თქვას: "კვერთხმან შენმან და არგანმან შენმან, ამათ ნუგეშინის მცეს მე" (ფს.22,4).