აწ უკუე, ძმაო ჩემო საყვარელო, ნუ სცემ ხორცთა შენთა განსვენებასა, ნუცა დააცხრობ თუალთა შენთა ტირილისაგან, და ითხოვდი ღმრთისაგან საუცადებელად, სახიერისა და მოწყალისა, ლმობიერითა გულითა, რაითა მოგცეს შენ ძალი მაღლით. რამეთუ ვერ ეგები...
იხილეთ სრულად
აწ უკუე, ძმაო ჩემო საყვარელო, ნუ სცემ ხორცთა შენთა განსვენებასა, ნუცა დააცხრობ თუალთა შენთა ტირილისაგან, და ითხოვდი ღმრთისაგან საუცადებელად, სახიერისა და მოწყალისა, ლმობიერითა გულითა, რაითა მოგცეს შენ ძალი მაღლით. რამეთუ ვერ ეგების, ვითარმცა არა მიჰვლე გზაი იგი საშინელი და არავინ ჰპოვო თანამოგზაურად შენდა და არცა შემწედ, არცა მშობელნი და არცა ძმანი, არცა ტომნი და არცა მოყვარენი, არცა სიმდიდრე და არცა მონაგებნი, და არცა სხვაი რაი მსგავსი ამისი
სცოდე, ჰოი სულო ჩემო, შეინანე მსწრაფლ, რამეთუ დღენი ჩვენნი ვითარცა აჩრდილნი წარვლენ და შემდგომად მცირედთა ჟამთა განხუალ და მიხვიდე ადგილთა მათ საშინელთა და ზარის-ასახდელთა. აწ უკუე ნუ სდროებ დღითი-დღედ მოქცევად ღმრთისა მიმართ. ვაი...
იხილეთ სრულად
სცოდე, ჰოი სულო ჩემო, შეინანე მსწრაფლ, რამეთუ დღენი ჩვენნი ვითარცა აჩრდილნი წარვლენ და შემდგომად მცირედთა ჟამთა განხუალ და მიხვიდე ადგილთა მათ საშინელთა და ზარის-ასახდელთა. აწ უკუე ნუ სდროებ დღითი-დღედ მოქცევად ღმრთისა მიმართ. ვაი შენდა, სულო ჩემო, რამეთუ განსდევნენ შენგან წმიდანი ანგელოზნი საქმითა ბოროტითა
ვაი მე, რაიმე უკუე ვყო ცეცხლსა მას გარესკნელისასა, სადა-იგი არს ტირილი თუალთა დაუცადებელად და ღრჭენაი დაულევნელად. ვაი მე, რაიმე უკუე ვყო სატანჯველთა მათგან დაუსრულებელთა და მატლსა მას წამლეანსა დაუძინებელსა. ვაი მე, რაიმე უკუე ვყ...
იხილეთ სრულად
ვაი მე, რაიმე უკუე ვყო ცეცხლსა მას გარესკნელისასა, სადა-იგი არს ტირილი თუალთა დაუცადებელად და ღრჭენაი დაულევნელად. ვაი მე, რაიმე უკუე ვყო სატანჯველთა მათგან დაუსრულებელთა და მატლსა მას წამლეანსა დაუძინებელსა. ვაი მე, რაიმე უკუე ვყო ანგელოზთა მათგან მრისხანეთა, რომელნი სატანჯველთა ზედა არიან, რამეთუ საშინელ არიან და უწყალო. ვინ მოსცეს თავსა ჩემსა წყალი და თუალთა ჩემთა წყაროი ცრემლთაი და ვტიროდი დღე და ღამე, რაითა დავეგო ღმერთსა, რამეთუ განვარისხე ...
აწ უკუე რაიმე ვყო მე ცოდვილმან ამან, რომელსა არა მაქუს გლოვაი, არცა ტირილი, არამედ სხუათა ვასწავებ და ვუქებ და მე არა ვჰყოფ. ვაი მე, ვითარღა უდებ ვყავ და შეურაცხ სულისა ჩემისა ცხორებაი! ვაი მე, რამეთუ მეცნიერებით ვცოდავ, რამეთუ იწ...
იხილეთ სრულად
აწ უკუე რაიმე ვყო მე ცოდვილმან ამან, რომელსა არა მაქუს გლოვაი, არცა ტირილი, არამედ სხუათა ვასწავებ და ვუქებ და მე არა ვჰყოფ. ვაი მე, ვითარღა უდებ ვყავ და შეურაცხ სულისა ჩემისა ცხორებაი! ვაი მე, რამეთუ მეცნიერებით ვცოდავ, რამეთუ იწყი მე შეტყუებაი ბრალთაი და არა დავსცხრები მათგან საქმესა. ვაი მე, რამეთუ არა მაქუს მე შენდობაი, რამეთუ სიტყვით საგონებელ ვარ მე მარჯვენითთა მათ თანად და მე საქმით მარცხენითთა მათ თანად ვარ. აღგიარებ ცოდვათა ჩემთა, უფალო,...
პირველი გლოვაი საღმრთოი ესე არს, რაითა განიხილოს კაცმან სული თვისი და არა იყოს იგი საჩვენებელ კაცთა, არამედ სამადლობელად ღმრთისა, რომელი ხედავს საიდუმლოთა გულისათა, რაითა მოვიღოთ მისგან ნეტარებაი და ვიყუნეთ წინაშე კაცთა მხიარულ და...
იხილეთ სრულად
პირველი გლოვაი საღმრთოი ესე არს, რაითა განიხილოს კაცმან სული თვისი და არა იყოს იგი საჩვენებელ კაცთა, არამედ სამადლობელად ღმრთისა, რომელი ხედავს საიდუმლოთა გულისათა, რაითა მოვიღოთ მისგან ნეტარებაი და ვიყუნეთ წინაშე კაცთა მხიარულ და მოხარულ სულითა წმიდითა და ნიჭითა ღმრთისაითა. და შინაგან ვიყვნეთ მგლოვარე და ვითხოვდეთ ღმრთისაგან, რაითა დაგვიცვნეს ყოვლისაგან ბოროტისა საქმისა. და არა დავაკლდეთ სასუფეველსა მისსა და კეთილთა მათ, რომელნი აღთქუმულ არიან ნ...
პირველი მონაზონისა სულისა ოხრებაი სიცილი და განცხრომაი არს. ჰოი მონაზონო, ოდეს იხილო ესევითარი რაიმე სულსა შენსა დადგრომილი, გულისხმა-ყავ, ვითარმედ მიახლებულ ხარ შენ სიღრმესა წარსაწყმედელისასა, მაშინ ითხოვდი ღმრთისაგან ვედრებით, რ...
იხილეთ სრულად
პირველი მონაზონისა სულისა ოხრებაი სიცილი და განცხრომაი არს. ჰოი მონაზონო, ოდეს იხილო ესევითარი რაიმე სულსა შენსა დადგრომილი, გულისხმა-ყავ, ვითარმედ მიახლებულ ხარ შენ სიღრმესა წარსაწყმედელისასა, მაშინ ითხოვდი ღმრთისაგან ვედრებით, რაითა გიხსნეს შენ ამის ესევითარისა სიკუდილისაგან. სიცილმან და განცხრომამან წარწყმიდის სული მონაზონისაი. სიცილმან და განცხრომამან შთააგდის სული მონაზონისაი ვნებათა მწინკულევანსა, არა ხოლო თუ ოდენ ჭაბუკი, არამედ მოხუცებულიც...
შიშის მიზეზი მოუნანიებელი ცოდვებია. უფლის მიმართბუნებრივი სწრაფვა აქვს მინიჭებული სინდისს და საცდურს უგულებელჰყოფს. ხშირად ცოდვა ურცხვად იჭრება სულში, მაგრამ სინდისი დროის გარემოებებით სარგებლობს და ცოდვას ერევა. როდესაც სი...
იხილეთ სრულად
შიშის მიზეზი მოუნანიებელი ცოდვებია. უფლის მიმართბუნებრივი სწრაფვა აქვს მინიჭებული სინდისს და საცდურს უგულებელჰყოფს. ხშირად ცოდვა ურცხვად იჭრება სულში, მაგრამ სინდისი დროის გარემოებებით სარგებლობს და ცოდვას ერევა. როდესაც სიბნელეში მყოფი ადამიანი შეშინდება, სინდისი ამხელს მას, რომ შიშის მიზეზი ცოდვაა. წმინდა წერილში წერია: "ურჩულონი თანაწარხდენ კეთილსა" (იგავ. 28,1); და კიდევ: "მართალსა, ვითარცა ლომსა, არა მოაკლდეს სასოებაი", ცოდვილი კი თავის აჩრდ...
ეშმაკი ცოდვის ჩასადენად აქეზებს ადამიანს. როდესაც წინააღმდგომი (ეშმაკი) ხედავს, რომ უკეთურებს სასოწარკვეთას უნერგავს, მაგრამ მათგან იძლევა, მაშინ სხვა ღონეს ხმარობს: ვნებათა აყოლისა და ყველაზე საძაგელი ცოდვების ჩადენისკენ უ...
იხილეთ სრულად
ეშმაკი ცოდვის ჩასადენად აქეზებს ადამიანს. როდესაც წინააღმდგომი (ეშმაკი) ხედავს, რომ უკეთურებს სასოწარკვეთას უნერგავს, მაგრამ მათგან იძლევა, მაშინ სხვა ღონეს ხმარობს: ვნებათა აყოლისა და ყველაზე საძაგელი ცოდვების ჩადენისკენ უბიძგებს ცოდვილს. სინანული კი კვლავ წინ აღუდგება მას, სინდისში ცდუნებას სპობს, სინდისს სწყლავს და გონება უწერტს, რათა მიძინებული სული გააღვიძოს. ცდუნება სინდისს აცბუნებს, მის წინაშე შავ ღრუბლად გადაიქცევა და ღვთის მისადგომს უღობ...
ღმერთის ხსენება სულთქმას ბადებს. გონზე მოსვლის საშუალებას არ აძლევს ეშმაკი ცოდვილებს და მათ სინანულის სისასტიკეს წარმოუდგენს. ხოლო სინანული, ხედავს რა მის გაიძვერობას, ალერსით მიეახლება(ცოდვილებს) და ეუბნება: "ოღონდ კი ღმერ...
იხილეთ სრულად
ღმერთის ხსენება სულთქმას ბადებს. გონზე მოსვლის საშუალებას არ აძლევს ეშმაკი ცოდვილებს და მათ სინანულის სისასტიკეს წარმოუდგენს. ხოლო სინანული, ხედავს რა მის გაიძვერობას, ალერსით მიეახლება(ცოდვილებს) და ეუბნება: "ოღონდ კი ღმერთი ახსენეთ და მე ვიშრომებ თქვენს ნაცვლად. გონებაში გამოისახეთ მისი გულმოწყალება და მე ვიქნები თქვენი შუამდგომელი. სინანულის ერთი ჩუმი სულთქმა გამაგონეთ ცოდვილებო, და ღვთის მსახურებად გაქცევთ". თუ ცოდვილი სინანულით ოხრავს, ოხვრა...