ყოველი ქმნილება ღვთის განსაკუთრებულ აზრს გამოხატავს. ხოლო ღვთის აზრი სრულყოფილია, სავსეა, და შესაბამისად, ყოველი მისი ქმნილება თავისი შესახედაობითა და ჯიშით, საკუთარ თავში შეიცავს მთელ სრულყოფილებასა და სისავსეს. მართალია, ზოგიერთ...
იხილეთ სრულად
ყოველი ქმნილება ღვთის განსაკუთრებულ აზრს გამოხატავს. ხოლო ღვთის აზრი სრულყოფილია, სავსეა, და შესაბამისად, ყოველი მისი ქმნილება თავისი შესახედაობითა და ჯიშით, საკუთარ თავში შეიცავს მთელ სრულყოფილებასა და სისავსეს. მართალია, ზოგიერთ ქმნილებას ჩვენ საძაგლად მივიჩნევთ, მაგრამ ასე ჩვეულების გამო ვიქცევით და ეს დიდი სისულელეა. დაუკვირდი და შეისწავლე, ერთი შეხედვით საძაგელი ქმნილებების ორგანიზმი, და გაგაოცებს მათი სასწაულებრივი აგებულება. ისიც კი შეიძლე...
ერთხელაც ვიწრო ბილიკით წადით მინდვრისაკენ, რომელზეც ხორბალია დათესილი, დააკვირდით თავთავს: ხედავთ ამ მსუბუქ გარსს, რომელიც გარს ერტყმის თავთავის ფხებს, რომლებიც მას იცავს? - ყოველივე ეს იმისთვისაა საჭირო, რომ თავთავი მზის დამღუპვე...
იხილეთ სრულად
ერთხელაც ვიწრო ბილიკით წადით მინდვრისაკენ, რომელზეც ხორბალია დათესილი, დააკვირდით თავთავს: ხედავთ ამ მსუბუქ გარსს, რომელიც გარს ერტყმის თავთავის ფხებს, რომლებიც მას იცავს? - ყოველივე ეს იმისთვისაა საჭირო, რომ თავთავი მზის დამღუპველი ზემოქმედებისაგან იყოს დაცული; ხედავთ იმ მწვანე ფოთლებს, რომლებიც კარტოფილის გარშემო იზრდება? ეს იმიტომაა, რომ შეინარჩუნოს სინოტივე, რომელიც სრულყოფილი ზრდისათვის არის საჭირო. ხედავთ ამ ჩენჩოს ნაჭუჭზე, რომელიც იცავს მა...
იმ ურიცხვი სასწაულების ცქერა, რომლებიც ზეცასა და მიწაზე აღესრულება, ის წიგნია, რომლის წაკითხვაც ყველას შეუძლია და რომელიც დღედაღამ უქადაგებს ღვთის დიდებას ადამიანებს, რომელთაც შეზღუდული შემეცნება აქვთ
ერთმა ფილოსოფოსმა წმიდა ანტონის, რომელმაც წერა-კითხვა არ იცოდა, ჰკითხა: "რომელ წიგნში ამოიკითხე ცნობები იმ მაღალი ჭეშმარიტების შესახებ, რომელსაც თავად ქადაგებ?" - წმიდა ანტონის წიტყვაც არ წარმოუთქვამს, ისე მიუთითა ერთი ხელით ზეცა...
იხილეთ სრულად
ერთმა ფილოსოფოსმა წმიდა ანტონის, რომელმაც წერა-კითხვა არ იცოდა, ჰკითხა: "რომელ წიგნში ამოიკითხე ცნობები იმ მაღალი ჭეშმარიტების შესახებ, რომელსაც თავად ქადაგებ?" - წმიდა ანტონის წიტყვაც არ წარმოუთქვამს, ისე მიუთითა ერთი ხელით ზეცაზე და მეორით კი - მიწაზე
საშიშია, შებრალების ღირსია მდგომარეობა ქრისტიანისა, რომელსაც ლოცვა არ შეუძლია. ბედნიერებაში იგი ქედმაღალი და ამპარტავანია, უბედურებაში – სულმოკლე და მოწუწუნე; გზააბნეულობისას დამმოძღვრელი არ ჰყავს, სისუსტის ჟამს – დასაყრდენი, განს...
იხილეთ სრულად
საშიშია, შებრალების ღირსია მდგომარეობა ქრისტიანისა, რომელსაც ლოცვა არ შეუძლია. ბედნიერებაში იგი ქედმაღალი და ამპარტავანია, უბედურებაში – სულმოკლე და მოწუწუნე; გზააბნეულობისას დამმოძღვრელი არ ჰყავს, სისუსტის ჟამს – დასაყრდენი, განსაცდელის ჟამს კი – მეგობარი (იაკ. 5, 16; რომ. 15, 30).
