ცხონების მიმართ გულცივობა გვიბიძგებს ვეძიოთ არა ჭეშმარიტი, სრულყოფილი სიხარული, არამედ ფუჭი გართობა. ვერთობით ბანქოს თამაშით, ტელევიზორით, კინოთი და თეატრით, უსარგებლო და გულისთქმის აღმძვრელი წიგნების კითხვით, თავშესაქცევი ამბებით...
იხილეთ სრულად
ცხონების მიმართ გულცივობა გვიბიძგებს ვეძიოთ არა ჭეშმარიტი, სრულყოფილი სიხარული, არამედ ფუჭი გართობა. ვერთობით ბანქოს თამაშით, ტელევიზორით, კინოთი და თეატრით, უსარგებლო და გულისთქმის აღმძვრელი წიგნების კითხვით, თავშესაქცევი ამბებით, როკვით და ათასი სხვა სულის დამაცარიელებელი მხიარულებით. სრულიად გვავიწყდება, რომ ვიმყოფებით „უფლის მრისხანე თვალთა წინაშე“, დავიარებით სიკვდილ–სიცოცხლის ბეწვის ხიდზე, სადაც ყოველი მხრიდან თავს გვესხმის მაცდუნებელი ცოდვ...
განა გვაქვს ახლა ჩვენ, ქრისტიანებს, დრო მხიარულებისა და სიცილისა? „სიცილისა და მხიარულების ჟამი დადგება ცოდვათა გამო ცრემლისა და მოთქმის შემდეგ, როდესაც დადგება ჟამი ცოდვებზე გამარჯვებისა“ – ამბობს ღირსი მამა იოანე კრონშტადტელი.
რატომ ხდებიან მშვიდნი ღირსნი ნეტარებისა მგლოვარეთა შემდგომ? იმიტომ, რომ სიმშვიდე არის ნაყოფი და შედეგი ჩვენი ცოდვების გამო გლოვისა და შემუსვრილობისა. ამქვეყნად ყველაზე მეტად სულის სიმშვიდეს ვეძებთ, მაგრამ ვერ ვპოულობთ, რადგანაც სი...
იხილეთ სრულად
რატომ ხდებიან მშვიდნი ღირსნი ნეტარებისა მგლოვარეთა შემდგომ? იმიტომ, რომ სიმშვიდე არის ნაყოფი და შედეგი ჩვენი ცოდვების გამო გლოვისა და შემუსვრილობისა. ამქვეყნად ყველაზე მეტად სულის სიმშვიდეს ვეძებთ, მაგრამ ვერ ვპოულობთ, რადგანაც სიმშვიდე არის ნაყოფი სიწმიდისა. „აღიღეთ უღელი ჩემი თქუენ ზედა, და ისწავეთ ჩემგან, რამეთუ მშვიდ ვარ და მდაბალ გულითა და ჰპოოთ განსუენება სულთა თქუენთა“ (მთ. 11.29). უფალი იმას კი არ გვთავაზობს, რომ მისგან ვისწავლოთ ლოცვა, შ...
ტაძარშიც კი, სადაც სალოცავად მოვდივართ, აღსარების ან ზიარების მოლოდინშიც არ გვტოვებს გაღიზიანება. ასე გადის მთელი დღე მუდმივ დაძაბულობაში, დაძინებამდე თან დაგვაქვს მუდმივი ბოღმა სხვების მიმართ. ეს გაღიზიანება ფეთქებადი ნივთიერების...
იხილეთ სრულად
ტაძარშიც კი, სადაც სალოცავად მოვდივართ, აღსარების ან ზიარების მოლოდინშიც არ გვტოვებს გაღიზიანება. ასე გადის მთელი დღე მუდმივ დაძაბულობაში, დაძინებამდე თან დაგვაქვს მუდმივი ბოღმა სხვების მიმართ. ეს გაღიზიანება ფეთქებადი ნივთიერების მსგავსია და ერთი ნაპერწკალიც კმარა, რომ რისხვაში გადაიზარდოს. მრისხანება კი დროებითი შეშლილობაა! ამ დროს საშინელი სანახავები ვართ. ჩვენ მარტო ქრისტიანულ სახეს კი არ ვკარგავთ, არამედ აღარაფერი რჩება ჩვენში ადამიანური. გა...
უბედურება ისაა, რომ ჩვენი მრისხანება თითქმის ყოველთვის სამართლიანი გვგონია. ხშირად ვივიწყებთ წმინდა წერილის სიტყვებს: „რამეთუ გულისწყრომამან კაცისამან სიმართლე ღმრთისაი არა ქმნას“. ხედავთ, ისე დაბნელდა ცოდვით ჩვენი გონება, რომ ბორ...
იხილეთ სრულად
უბედურება ისაა, რომ ჩვენი მრისხანება თითქმის ყოველთვის სამართლიანი გვგონია. ხშირად ვივიწყებთ წმინდა წერილის სიტყვებს: „რამეთუ გულისწყრომამან კაცისამან სიმართლე ღმრთისაი არა ქმნას“. ხედავთ, ისე დაბნელდა ცოდვით ჩვენი გონება, რომ ბოროტება სიკეთედ მიგვაჩნია. ზოგიერთი თავის გასამართლებლად ამბობს: „თუმცა ვიფეთქებ ხოლმე, მაგრამ მალე გადამივლის“. მაგრამ უსმინეთ, რას ამობს ამის შესახებ დიდი და გამოცდილი მოძღვარი, წმინდა მამა იოანე კიბისაღმწერელი: „... ზოგ...
მშვიდი ადამიანი არ კამათობს, არც ყვირის, მის ხმას ვერავინ გაიგებს (შდრ. მათე 12.19). მაგრამ აქაც შეიძლება იფარებოდეს ცოდვა. ყველა მდუმარე არ არის მშვიდი. შეიძლება გულში ბრაზობდეს, ძულდეს, ეზიზღებოდეს ადამიანი, მაგრამ არ გამოხატავდ...
იხილეთ სრულად
მშვიდი ადამიანი არ კამათობს, არც ყვირის, მის ხმას ვერავინ გაიგებს (შდრ. მათე 12.19). მაგრამ აქაც შეიძლება იფარებოდეს ცოდვა. ყველა მდუმარე არ არის მშვიდი. შეიძლება გულში ბრაზობდეს, ძულდეს, ეზიზღებოდეს ადამიანი, მაგრამ არ გამოხატავდეს. უფალი ხედავს მდუმარე ხასიათის წყალობით კაცის თვალთაგან დაფარულ, თქვენს გულში დაბუდებულ გაღიზიანებასა და მრისხანებს, რომლის მიხედვითაც განგიკითხავთ თქვენ. თუ გადმონთხეული მრისხანება თავისთავად უკვე ამხელს ცოდვილს, უფრ...
შეხედეთ მშვიდ სახეს, როგორი მშვენიერია იგი, ნათელი, წყნარი, აუღელვებელი, მიმზიდველი! მისგან კეთილსურნელება იფრქვევა ადამიანთა სულებში... ახლა შეხედეთ მრისხანე, ავი ადამიანის სახეს, იგი მშფოთვარეა, მოღუშული, უსიამოვნო... ამასთანავე...
იხილეთ სრულად
შეხედეთ მშვიდ სახეს, როგორი მშვენიერია იგი, ნათელი, წყნარი, აუღელვებელი, მიმზიდველი! მისგან კეთილსურნელება იფრქვევა ადამიანთა სულებში... ახლა შეხედეთ მრისხანე, ავი ადამიანის სახეს, იგი მშფოთვარეა, მოღუშული, უსიამოვნო... ამასთანავე, სულის მშვიდი განწყობილების დროს იოლია ყველა საქმის აღსრულება, ხოლო წყრომისა და ბოღმის შემთხვევაში – ძნელი. ბოღმიანი გულით ლოცვაც ძნელია და ცოდვად იქცევა.
მოუთმენლობა, უნდობლობა და უსიყვარულობა ადამიანების მიმართ გვიბიძგებს მივიჩნიოთ ისინი ბოროტების მიზეზად. აქედან მომდინარეობს ურიცხვი და გაუაზრებელი ეჭვი, უსამართლო ბრალდებანი, რაც თავის მხრივ წარმოშობს კამათს, მტრობას, ჩივილს და ურ...
იხილეთ სრულად
მოუთმენლობა, უნდობლობა და უსიყვარულობა ადამიანების მიმართ გვიბიძგებს მივიჩნიოთ ისინი ბოროტების მიზეზად. აქედან მომდინარეობს ურიცხვი და გაუაზრებელი ეჭვი, უსამართლო ბრალდებანი, რაც თავის მხრივ წარმოშობს კამათს, მტრობას, ჩივილს და ურთიერთშეურაცხყოფას... და ჩვენც ისე უგრძნობლად ვიხრჩობით ამ ცოდვის მორევში, თითქოსდა სიკვდილსაც არ ვაპირებდეთ! ან არ გვჯეროდეს იმქვეყნიური ცხოვრებისა, უკანასკნელი სამსჯავროსი, ჯოჯოხეთისა და სამოთხის არსებობისა.
მოუთმენლობა წარმოშობს სულის აღშფოთებას, გონების დაბნელებას, რის გამოც ვკარგავთ საღი მსჯელობის უნარს და ვერ ვპოულობთ ბოროტებისაგან ხსნის გზას. ვასაზრდოებთ ძლიერსა და ხანგრძლივ მწუხარებას გულში, რასაც მივყავართ ღრმა სევდამდე. ეს კი ...
იხილეთ სრულად
მოუთმენლობა წარმოშობს სულის აღშფოთებას, გონების დაბნელებას, რის გამოც ვკარგავთ საღი მსჯელობის უნარს და ვერ ვპოულობთ ბოროტებისაგან ხსნის გზას. ვასაზრდოებთ ძლიერსა და ხანგრძლივ მწუხარებას გულში, რასაც მივყავართ ღრმა სევდამდე. ეს კი ასუსტებს, საბოლოოდ შრეტს სულიერ და ხორციელ ძალებს, რის შემდეგაც ადამიანს ერთმევა სწორი ქმედების უნარი და მოიცავს სულმოკლეობა; ზოგიერთი, უფრო სუსტი, სასოწარკვეთილებამდეც მიდის, ეს კი მომაკვდინებელი ცოდვაა, სულიერი სიკვდილ...
გიფიქრიათ თუ არა, რატომ გავხდით ასეთი წყენიები? ყოველივე ეს ჩვენს გულებში სიმშვიდისა და სიმდაბლის არარსებობის გამოა; წყენა წარმოიქმნება „თვითშეფასებისაგან“. „თითოეული ჩვენგანი მეტად მაღალ შეფასებას აძლევს საკუთარ თავს და ამიტომაც,...
იხილეთ სრულად
გიფიქრიათ თუ არა, რატომ გავხდით ასეთი წყენიები? ყოველივე ეს ჩვენს გულებში სიმშვიდისა და სიმდაბლის არარსებობის გამოა; წყენა წარმოიქმნება „თვითშეფასებისაგან“. „თითოეული ჩვენგანი მეტად მაღალ შეფასებას აძლევს საკუთარ თავს და ამიტომაც, როდესაც ვინმე გაბედავს და სათანადო პატივს არ მოგვაგებს, წყენის ცრემლი გვერევა, ვჩხუბობთ და სამაგიეროს გადახდას ვცდილობთ“ (ღირსი მამა თეოფანე დაყუდებული). „თვითშეფასება“ არის სწორედ ის, რაც უნდა ამოვიძირკვოთ ჩვენი სულიდა...