წმ. მარკოზ მონაზონი (განშორებული) - ციტატები, გამონათქვამები

156. შეჭირვებისა და შეურაცხების მომძაგებელი იმის პირობას ნუ დადებ, რომ სხვა სათნოებათა მიერ შესძლებ სინანულს, რადგან ცუდმედიდობასა და უტკივილობას სჩვევია ემსახურებოდეს ცოდვას (ე.ი. სათნოებებითაც).

ვინც არ იცის ჭეშმარიტება, ვერც ჭეშმარიტად ირწმუნებს, რადგანაც ბუნების კანონის თანახმად, ცოდნა წინ უძღვის რწმენას.

ცოდვილი ძნელად თუ შეინანებს გასაჭირის გარეშე, რადგანაც შეუძლებელია ღვთის სამართალს დაემალო.

ცოდვაში მყოფს თავად არ შეუძლია ხორციელ მიდრეკილებათა დაძლევა, რამეთუ განუწყვეტელი და ასოთამომცველი განხურვება აქვს.

ცოდვა აბრიალებული ცეცხლია; საწვავის მოკლებისას ქრება, მომატებისას მძვინვარდება.

ცდუნებას მოთმინებითა და ლოცვით გაექეცი. თუ ამის გარეშე წინაღუდგები, მაშინ კიდევ უფრო ძლიერად დაგესხმება თავს.

ნუ გაბედავ ფარულად ჩადენილი ცოდვის დაფარვას, რადგანაც „ყოველივე შიშუელ და ქედდადრეკილ არს წინაშე თუალთა მისთა, რომლისათვის არს სიტყუაი ესე ჩუენი“ (ებრ. 4, 13).

თუ ვინმემ აშკარად სცოდა, არ შეინანა და სიცოცხლის ბოლომდე არანაირი ტანჯვა არ შემთხვევია, ჩათვალე, რომ ულმობელი სამსჯავრო ელოდება.

ღვთის განგებულებით მოულოდნელად მოწეული განსაცდელი გვასწავლის ვიყოთ შრომისმოყვარულნი და უნებლიეთ მივყავართ სინანულისკენ.

თუ ხარ ცოდნისმოყვარული, იყავი შრომისმოყვარულიც, რამეთუ მარტოოდენ ცოდნა ადამიანს მედიდურს ხდის.