მეოთხე მცნება შაბათის დაცვას ეხება, სიტყვასიტყვით - საეკლესიო დღესასწაულთა გამოყოფას ჩვეულებრივი, სადაგი დღეებისაგან. შაბათი - ეს არის ღვთისადმი მიძღვნილი დღე, რომელიც სიმბოლურად საუკუნო ცხოვრებას ნიშნავს. ძველი აღთქმის მასწავლებე...
იხილეთ სრულად
მეოთხე მცნება შაბათის დაცვას ეხება, სიტყვასიტყვით - საეკლესიო დღესასწაულთა გამოყოფას ჩვეულებრივი, სადაგი დღეებისაგან. შაბათი - ეს არის ღვთისადმი მიძღვნილი დღე, რომელიც სიმბოლურად საუკუნო ცხოვრებას ნიშნავს. ძველი აღთქმის მასწავლებელთა აზრით, ერის ისტორიული ბედ-იღბალი და მესიის მოსვლა შაბათის ზუსტ აღსრულებაზე იყო დამოკიდებული „მოიხსენე დღე შაბათთა წმიდა ყოფად მისსა“ (გამოს. 20.8).
პირველი მცნება, მოსესთვის მიცემული სინას მთაზე: ისმინე ისრაელ, მე ვარ უფალი, ღმერთი შენი, გამომყუანებელი შენი, ქუეყანით ეგვიპტით; არა იყვნენ შენდა ღმერთნი სხუანი თვინიერ ჩემსა.
გამოსვლათა თ. 20. 2-3
სწავლება და მხილება სხვებისაგან მრისხანებით კი არა, სიყვარულით მიიღე, თუნდაც ძალიან ჭკვიანი იყო. ყოვლდაბრძენი უფლის სიტყვით, ეს სიბრძნის ერთ-ერთი გამოხატულებაა.
ქრისტემ როგორც თავისი აღდგომით შემუსრა ჯოჯოხეთის კარი და მორწმუნეებს გაუხსნა მისგან გამოსასვლელი გზა, ასევე თავისი ამაღლებით იგი აღებს ზეცის კარს და მორწმუნეებს მასში შესასვლელს უხსნის
არა - პირველ დღეს, არა - სიკვდილისთანავე აღდგა უფალი, რათა ეკურთხებინა ჩვენი გზა საფლავისაკენ და იმედით გაენათლებინა ჩვენი საფლავები, - მეორე დღეს, შაბათსაც არ აღდგა იგი, რათა დაეცვა შაბათის უქმის სჯული და საფლავში ხანგრძლივი ყოფნ...
იხილეთ სრულად
არა - პირველ დღეს, არა - სიკვდილისთანავე აღდგა უფალი, რათა ეკურთხებინა ჩვენი გზა საფლავისაკენ და იმედით გაენათლებინა ჩვენი საფლავები, - მეორე დღეს, შაბათსაც არ აღდგა იგი, რათა დაეცვა შაბათის უქმის სჯული და საფლავში ხანგრძლივი ყოფნით ყველა დაერწმუნებინა თავისი სიკვდილის ჭეშმარიტებაში და ამით აღდგომის დიდება განედიდებინა. და არც უფრო გვიან, ვიდრე მესამე დღეს, აღდგა უფალი, რათა თავისი მოწაფეები მეტად აღარ დაეტოვებინა მწუხარებასა და გაუგებრობაში, რათ...