ზრახვები სხვადასხვანაირია: ერთნი წმინდა ნათლისღებით ინერგებიან ქრისტიანის არსებაში და ღვთიური მადლიდან მომდინარეობენ, ხოლო ზოგიერთი გვეძლევა დაცემული სულის მერ. „დაცემული არსების ზრახვებსა და შეგრძნებებში სიკეთე და ბოროტება აღრეულ...
იხილეთ სრულად
ზრახვები სხვადასხვანაირია: ერთნი წმინდა ნათლისღებით ინერგებიან ქრისტიანის არსებაში და ღვთიური მადლიდან მომდინარეობენ, ხოლო ზოგიერთი გვეძლევა დაცემული სულის მერ. „დაცემული არსების ზრახვებსა და შეგრძნებებში სიკეთე და ბოროტება აღრეულია, ხოლო დემონურში კი ბოროტება ხშირად სიკეთის ნიღბით მოქმედებს, თუმცა ზოგჯერ აშკარა სიავესაც ავლენს“ (წმიდა მამა ეგნატე ბრიანჩანინოვი).
გულის სიწმიდის განსაკუთრებულად საშიშ მტრად ზრახვა გვევლინება, განსაკუთრებით – მრუში და მკრეხელური ზრახვები, რომლებიც ჩვენგან დამოუკიდებლად, ჩვენი ნების საწინააღმდეგოდ იბადებიან ჩვენს ცნობიერებაში რაიმე წარმოდგენის, სახის, ვარაუდის...
იხილეთ სრულად
გულის სიწმიდის განსაკუთრებულად საშიშ მტრად ზრახვა გვევლინება, განსაკუთრებით – მრუში და მკრეხელური ზრახვები, რომლებიც ჩვენგან დამოუკიდებლად, ჩვენი ნების საწინააღმდეგოდ იბადებიან ჩვენს ცნობიერებაში რაიმე წარმოდგენის, სახის, ვარაუდის, განზრახვის, სურვილის, მოგონების მეშვეობით.
მუდამ გვახსოვდეს, რომ ჩვენს გარდა სხვაც ბევრია მსურველი შეურაცხყოფისა, ბოროტების ქმნისა. ჩვენ კი, ჯერ სხვათა სიბრალული უნდა ვისწავლოთ, რათა ყოველდღიურად ოდნავ მაინც შევამციროთ ადამიანური სატანჯველის უზარმაზარი მთა და გავზარდოთ კაც...
იხილეთ სრულად
მუდამ გვახსოვდეს, რომ ჩვენს გარდა სხვაც ბევრია მსურველი შეურაცხყოფისა, ბოროტების ქმნისა. ჩვენ კი, ჯერ სხვათა სიბრალული უნდა ვისწავლოთ, რათა ყოველდღიურად ოდნავ მაინც შევამციროთ ადამიანური სატანჯველის უზარმაზარი მთა და გავზარდოთ კაცობრიობის სიხარულის პატარა გორაკი.
ნუ დაივიწყებთ, რომ სიტყვა მოძღვრავს, მაგალითი კი იზიდავს! ბოროტება კი ბოროტებით არასოდეს აღმოფხვრილა! ზოგჯერ უფრო ადვილია ერთჯერადი დიდი დახმარება გასცე, ვიდრე მუდმივად მიაქციო ყურადღება, აიცილო შეჯახება, შეიკავო თავი მწარე შენიშვ...
იხილეთ სრულად
ნუ დაივიწყებთ, რომ სიტყვა მოძღვრავს, მაგალითი კი იზიდავს! ბოროტება კი ბოროტებით არასოდეს აღმოფხვრილა! ზოგჯერ უფრო ადვილია ერთჯერადი დიდი დახმარება გასცე, ვიდრე მუდმივად მიაქციო ყურადღება, აიცილო შეჯახება, შეიკავო თავი მწარე შენიშვნისაგან ან შეურაცხმყოფელი სიტყვისაგან. აი, აქ არის გაშლილი სულიერ მოწყალებათა ვრცელი ასპარეზი: 1. მწუხარეთათვის ნუგეშისცემა; 2. განსაცდელში ან შეჭირვებაში მყოფი კაცისათვის კეთილი რჩევის მიცემა; 3. ბოროტისათვის ბოროტით არ...
სულიერი მოწყალების ერთი სახეა გზასაცდენილთა მოქცევა, ცოდვილის მობრუნება. მაგალითად, მეძავის, ლოთის ცოდვის გზიდან გადმობირება. ასეთი საქციელი სულს მოჰფენს წყალობის მადლს: „უწყოდენ, რამეთუ რომელმან მოაქციოს ცოდვილი გზისაგან საცთურის...
იხილეთ სრულად
სულიერი მოწყალების ერთი სახეა გზასაცდენილთა მოქცევა, ცოდვილის მობრუნება. მაგალითად, მეძავის, ლოთის ცოდვის გზიდან გადმობირება. ასეთი საქციელი სულს მოჰფენს წყალობის მადლს: „უწყოდენ, რამეთუ რომელმან მოაქციოს ცოდვილი გზისაგან საცთურისა მისისა, იხსნეს სული თვისი სიკუდილისაგან და დაფაროს სიმრავლე ცოდვათაი“ (იაკ. 5.20) ჩვენ, ვინც საკუთარ თავს ქრისტიანებს ვუწოდებთ, უფლება არა გვაქვს გულგრილად, გაღიზიანებით მოვექცეთ ცოდვაში ჩაფლულ უბედურებს. მანკიერება სა...
როგორ შეიძლება არ შევინანოთ ჩვენი დამოკიდებულება უახლოესი ადამიანების – მშობლების მიმართ? განა უდიდეს სიმძიმედ არ მიგვაჩნია მათი შენახვა, მათი სიბერის უზრუნველყოფა? ხომ არ გაუგდია რომელიმე თქვენგანს დედა ან მამა შინიდან? იქნებ პირ...
იხილეთ სრულად
როგორ შეიძლება არ შევინანოთ ჩვენი დამოკიდებულება უახლოესი ადამიანების – მშობლების მიმართ? განა უდიდეს სიმძიმედ არ მიგვაჩნია მათი შენახვა, მათი სიბერის უზრუნველყოფა? ხომ არ გაუგდია რომელიმე თქვენგანს დედა ან მამა შინიდან? იქნებ პირდაპირ ეს არ ჩაგვიდენია, მაგრამ მოხერხებულად გადაგვიბარებია მოხუცი მშობელი დედმამიშვილისათვის ან ინვალიდთა სახლისათვის, იქნებ უარი გვითქვამს საავადმყოფოდან შინ წაგვეყვანა მოხუცი მშობელი, რომელმაც გაგვზარდა, ჩვენს აკვანთან...
მოწყალება უნდა გაიცეს დაფარულად. ადამიანს უნდა დაეხმარო არა საკუთარი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად, არა იმ სურვილით, რომ მადლობა და სამაგიერო მიიღო უფლისაგან, არამედ მოყვასისადმი ჭეშმარიტი სიყვარულის გამო. თუ ბუკსა და ნაღარას...
იხილეთ სრულად
მოწყალება უნდა გაიცეს დაფარულად. ადამიანს უნდა დაეხმარო არა საკუთარი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად, არა იმ სურვილით, რომ მადლობა და სამაგიერო მიიღო უფლისაგან, არამედ მოყვასისადმი ჭეშმარიტი სიყვარულის გამო. თუ ბუკსა და ნაღარას დაჰკარი შენი კეთილი საქმეების გამოსავლენად, მაშინ პატივმოყვარეობას პირფერობასაც დაუმატებ და სხვის თვალში კეთილად წარმოჩენილი საქმე შენთვის აშკარა ბოროტებად გადაიქცევა. ამიტომაც გაფრთხილდით! გიჯობთ მადლი ისე აღასრულოთ, რ...
გადავხედოთ ჩვენს ცხოვრებას და სინდისს – განა სიხარულით გავცემთ მოწყალებას? ადამიანის სულის დიდი მცოდნე თეოფანე დაყუდებული ასე ამბობდა (თითქოს საკუთარი თავის შესახებ, სინამდვილეში სხვათა სამხილებლად): „მე ძალიან ძუნწი ადამიანი ვარ,...
იხილეთ სრულად
გადავხედოთ ჩვენს ცხოვრებას და სინდისს – განა სიხარულით გავცემთ მოწყალებას? ადამიანის სულის დიდი მცოდნე თეოფანე დაყუდებული ასე ამბობდა (თითქოს საკუთარი თავის შესახებ, სინამდვილეში სხვათა სამხილებლად): „მე ძალიან ძუნწი ადამიანი ვარ, იმიტომ, რომ რასაც გავცემ, ყველაფერი მენანება“. ეს სიტყვები სამხილებელია ჩვენთვისაც, ჩვენც ასეთები ვართ – ან საერთოდ არ გავცემთ, ან გავცემთ დანანებით.
იოანე ოქროპირი ამბობს: „მოწყალება ფულის გაცემაში კი არ მდგომარეობს, არამედ მოწყალების ქრისტიანული გრძნობით გაღებაში“. ეს ნიშნავს იმას, რომ მოწყალების გაღება საჭიროა უშურველად, კეთილი ნებით, ხალისით, პატივისცემით, ნამდვილი სიყვარულ...
იხილეთ სრულად
იოანე ოქროპირი ამბობს: „მოწყალება ფულის გაცემაში კი არ მდგომარეობს, არამედ მოწყალების ქრისტიანული გრძნობით გაღებაში“. ეს ნიშნავს იმას, რომ მოწყალების გაღება საჭიროა უშურველად, კეთილი ნებით, ხალისით, პატივისცემით, ნამდვილი სიყვარულით და უდიდესი მადლიერების გრძნობით იმ ადამიანის მიმართ, ვინც მიიღო შენი შესაწირავი. უნდა გახსოვდეთ, რომ უფრო მეტი ნეტარებაა გაცემა, ვიდრე მიღება. უნდა ვეცადოთ, რომ ჩვენი შესაწირავით არ დავამციროთ, არ შეურაცხვყოთ ადამიანი...
დილის ლოცვებში ვკითხულობთ: „არამედ რაითა მღვიძარედ ვიპოვნეთ აღდგომილნი საქმითა კეთილითა...“ რომელია ეს „საქმე კეთილი“? ეს არის ყველა ის საქმე, შინ და გარეთ – სამსახურში, მონასტერში, რომელიც ჩვენ მოგვიჩინა უფალმა და პასუხს ვაგებთ მ...
იხილეთ სრულად
დილის ლოცვებში ვკითხულობთ: „არამედ რაითა მღვიძარედ ვიპოვნეთ აღდგომილნი საქმითა კეთილითა...“ რომელია ეს „საქმე კეთილი“? ეს არის ყველა ის საქმე, შინ და გარეთ – სამსახურში, მონასტერში, რომელიც ჩვენ მოგვიჩინა უფალმა და პასუხს ვაგებთ მისი კეთილსინდისიერად აღსრულებისათვის, უპირველეს ყოვლისა, უფლის წინაშე. უმრავლესობას ამაზე არც უფიქრია და ამიტომაც ზერელედ ასრულებდა დაკისრებულ მოვალეობას, ხოლო გასამრჯელოს მიღება კი სრულად უნდოდა.