ოთხი ასეული თავი სიყვარულის შესახებ - ციტატები, გამონათქვამები

94. როცა რაიმე იწერება, იწერება ან საკუთარი თავის სამახსოვროდ, ან სხვათა სასარგებლოდ, ან ამ ორივე მიზნისათვის ერთად, ან ვინმეს საზიანოდ, ან საჩვენებლად, ან საჭიროების გამო.

95. "ადგილი მწვანვილი" (ფს. 22,2) არის ქმედითი სათნოება; "წყალი განსასვენებელი" კი არის ქმნილებათა შეცნობა

96. "აჩრდილი სიკვდილისა" არის ადამიანის სიცოცხლე. და მას, ვინც ღმერთთანაა და ვისთანაც ღმერთია, შეუძლია თამამად თქვას: "ვიდოდიღათუ შორის აჩრდილთა სიკვდილისათა, არა შემიშინოს მე ბოროტისაგან, რამეთუ შენ ჩემთანა ხარ" (ფს.22,4).

97. წმინდა გონება უმწიკვლოდ უცქერის საგნებს, მოზომილად წარმოთქმული სიტყვა ნანახს ისე გადმოცემს, თითქოს სხვისი თვალით უცქერდეს, ხოლო მახვილი ყურთასმენა კარგად გაიგონებს ნათქვამს. სამივე ამ თვისების არმქონე კი მთქმელს გაკიცხავს.

98. ღმერთთან ის არის, ვინც შეიცნო წმინდა სამება, მისი ქმნილებანი და ზრახვანი და ვინც სულის ვნების წარმომშობ ნაწილს უბიწოდ იმარხავს.

99. ამბობენ, "კვერთხი" ღვთის მსჯავრს აღნიშნავს, ხოლო "არგანი" - განზრახვას. ვინც ეს შეიცნო. შეუძლია, თქვას: "კვერთხმან შენმან და არგანმან შენმან, ამათ ნუგეშინის მცეს მე" (ფს.22,4).

100. როცა გონება ვნებათაგან განთავისუფლდება და ჭეშმარიტების შემეცნებით განათლდება, მაშინ შეძლებს უფალთანაც ჰგიებდეს და ჯეროვნადაც ოლოცოს.

1. აზრებისა და საგნების გონივრული გამოყენება უბიწოებას, სიყვარულსა და ცოდნას გვანიჭებს, ხოლო უგნური - თავშეუკავებლობას, სიძულვილსა და უცოდინრობას.

2. "განმზადე წინაშე ჩემსა ტაბლა". ‘ტაბლა" აქ ქმედით სათნოებას აღნიშნავს, რამეთუ ის იესო ქრისტეს მიერ ჩვენს მაჭირვებელთა წინააღმდეგაა განმზადებული; "ზეთით" გაპოხილი გონება ქმნილებათა ჭვრეტას აღნიშნავს; "სასმელი" ღვთისა - ღვთის შემე... იხილეთ სრულად

3. ცოდვები სულიერ ძალთა ე.ი. გონების, გულისთქმისა და გულისწყრომის არასწორი გამოყენების შედეგად შეგვემთხვევა. გონების ძალის არასწორი გამოყენებაა: უვიცობა და განუსჯელობა, გულისწყრომისა და გულისთქმის ძალთა - სიძულვილი და თავშეუკავებლ... იხილეთ სრულად