უბედურება ისაა, რომ ჩვენი მრისხანება თითქმის ყოველთვის სამართლიანი გვგონია. ხშირად ვივიწყებთ წმინდა წერილის სიტყვებს: „რამეთუ გულისწყრომამან კაცისამან სიმართლე ღმრთისაი არა ქმნას“. ხედავთ, ისე დაბნელდა ცოდვით ჩვენი გონება, რომ ბორ...
იხილეთ სრულად
უბედურება ისაა, რომ ჩვენი მრისხანება თითქმის ყოველთვის სამართლიანი გვგონია. ხშირად ვივიწყებთ წმინდა წერილის სიტყვებს: „რამეთუ გულისწყრომამან კაცისამან სიმართლე ღმრთისაი არა ქმნას“. ხედავთ, ისე დაბნელდა ცოდვით ჩვენი გონება, რომ ბოროტება სიკეთედ მიგვაჩნია. ზოგიერთი თავის გასამართლებლად ამბობს: „თუმცა ვიფეთქებ ხოლმე, მაგრამ მალე გადამივლის“. მაგრამ უსმინეთ, რას ამობს ამის შესახებ დიდი და გამოცდილი მოძღვარი, წმინდა მამა იოანე კიბისაღმწერელი: „... ზოგ...
ტაძარშიც კი, სადაც სალოცავად მოვდივართ, აღსარების ან ზიარების მოლოდინშიც არ გვტოვებს გაღიზიანება. ასე გადის მთელი დღე მუდმივ დაძაბულობაში, დაძინებამდე თან დაგვაქვს მუდმივი ბოღმა სხვების მიმართ. ეს გაღიზიანება ფეთქებადი ნივთიერების...
იხილეთ სრულად
ტაძარშიც კი, სადაც სალოცავად მოვდივართ, აღსარების ან ზიარების მოლოდინშიც არ გვტოვებს გაღიზიანება. ასე გადის მთელი დღე მუდმივ დაძაბულობაში, დაძინებამდე თან დაგვაქვს მუდმივი ბოღმა სხვების მიმართ. ეს გაღიზიანება ფეთქებადი ნივთიერების მსგავსია და ერთი ნაპერწკალიც კმარა, რომ რისხვაში გადაიზარდოს. მრისხანება კი დროებითი შეშლილობაა! ამ დროს საშინელი სანახავები ვართ. ჩვენ მარტო ქრისტიანულ სახეს კი არ ვკარგავთ, არამედ აღარაფერი რჩება ჩვენში ადამიანური. გა...
რატომ ხდებიან მშვიდნი ღირსნი ნეტარებისა მგლოვარეთა შემდგომ? იმიტომ, რომ სიმშვიდე არის ნაყოფი და შედეგი ჩვენი ცოდვების გამო გლოვისა და შემუსვრილობისა. ამქვეყნად ყველაზე მეტად სულის სიმშვიდეს ვეძებთ, მაგრამ ვერ ვპოულობთ, რადგანაც სი...
იხილეთ სრულად
რატომ ხდებიან მშვიდნი ღირსნი ნეტარებისა მგლოვარეთა შემდგომ? იმიტომ, რომ სიმშვიდე არის ნაყოფი და შედეგი ჩვენი ცოდვების გამო გლოვისა და შემუსვრილობისა. ამქვეყნად ყველაზე მეტად სულის სიმშვიდეს ვეძებთ, მაგრამ ვერ ვპოულობთ, რადგანაც სიმშვიდე არის ნაყოფი სიწმიდისა. „აღიღეთ უღელი ჩემი თქუენ ზედა, და ისწავეთ ჩემგან, რამეთუ მშვიდ ვარ და მდაბალ გულითა და ჰპოოთ განსუენება სულთა თქუენთა“ (მთ. 11.29). უფალი იმას კი არ გვთავაზობს, რომ მისგან ვისწავლოთ ლოცვა, შ...
განა გვაქვს ახლა ჩვენ, ქრისტიანებს, დრო მხიარულებისა და სიცილისა? „სიცილისა და მხიარულების ჟამი დადგება ცოდვათა გამო ცრემლისა და მოთქმის შემდეგ, როდესაც დადგება ჟამი ცოდვებზე გამარჯვებისა“ – ამბობს ღირსი მამა იოანე კრონშტადტელი.
ცხონების მიმართ გულცივობა გვიბიძგებს ვეძიოთ არა ჭეშმარიტი, სრულყოფილი სიხარული, არამედ ფუჭი გართობა. ვერთობით ბანქოს თამაშით, ტელევიზორით, კინოთი და თეატრით, უსარგებლო და გულისთქმის აღმძვრელი წიგნების კითხვით, თავშესაქცევი ამბებით...
იხილეთ სრულად
ცხონების მიმართ გულცივობა გვიბიძგებს ვეძიოთ არა ჭეშმარიტი, სრულყოფილი სიხარული, არამედ ფუჭი გართობა. ვერთობით ბანქოს თამაშით, ტელევიზორით, კინოთი და თეატრით, უსარგებლო და გულისთქმის აღმძვრელი წიგნების კითხვით, თავშესაქცევი ამბებით, როკვით და ათასი სხვა სულის დამაცარიელებელი მხიარულებით. სრულიად გვავიწყდება, რომ ვიმყოფებით „უფლის მრისხანე თვალთა წინაშე“, დავიარებით სიკვდილ–სიცოცხლის ბეწვის ხიდზე, სადაც ყოველი მხრიდან თავს გვესხმის მაცდუნებელი ცოდვ...
არის აგრეთვე მაცხოვნებელი ცრემლი, რომლის შესახებ ჩვენ წარმოდგენაც კი არა გვაქვს. ღირსი მამა მაკარი დიდი ამბობს: „მოღვაწენი იგლოვენ და ცრემლსა ღვრიან ადამის მოდგმის გამო, ტირიან კაცობრიობის მიმართ სიყვარულით ანთებულნი“. ჩვენ კი საკ...
იხილეთ სრულად
არის აგრეთვე მაცხოვნებელი ცრემლი, რომლის შესახებ ჩვენ წარმოდგენაც კი არა გვაქვს. ღირსი მამა მაკარი დიდი ამბობს: „მოღვაწენი იგლოვენ და ცრემლსა ღვრიან ადამის მოდგმის გამო, ტირიან კაცობრიობის მიმართ სიყვარულით ანთებულნი“. ჩვენ კი საკუთარი ცოდვების გამოც არ შეგვიძლია, არ გვინდა ტირილი. იმიტომ, რომ ცხონების მიმართ გულცივობა გვიბიძგებს ვეძიოთ არა ჭეშმარიტი, სრულყოფილი სიხარული, არამედ ფუჭი გართობა. ვერთობით ბანქოს თამაშით, ტელევიზორით, კინოთი და თეატრი...
სადღა არის მუდმივი გლოვა ცოდვათა გამო, როცა ზიარებისწინა ლოცვის წაკითხვაც კი გვეზარება, რათა სიტყვით მაინც შეეხოს ჩვენს გაქვავებულ გულს სინანულის ლოცვა, თქმული იმ ადამიანების მიერ, რომლებსაც შეეძლოთ საკუთარ ცოდვათა გამო უფლის წინა...
იხილეთ სრულად
სადღა არის მუდმივი გლოვა ცოდვათა გამო, როცა ზიარებისწინა ლოცვის წაკითხვაც კი გვეზარება, რათა სიტყვით მაინც შეეხოს ჩვენს გაქვავებულ გულს სინანულის ლოცვა, თქმული იმ ადამიანების მიერ, რომლებსაც შეეძლოთ საკუთარ ცოდვათა გამო უფლის წინაშე ცრემლის ღვრა. ეს რომ გაგვეკეთებინა, იქნებ გაღვიძებულიყო ჩვენი მთვლემარე სინდისი და განწყობილიყო გული მონანიებისათვის. ყოველივე ეს ჩვენ მეტისმეტად ძნელი განსახორციელებელი გვგონია. თვით დავით წინასწარმეტყველი ასე იგლოვდ...
„ნეტარ იყვნენ მგლოვარენი გულითა, რამეთუ იგინი ნუგეშინისცემულ იყვნენ“. ძალიან ძნელია ერისკაცისთვის ამ ნეტარების გაგება. იოანე ოქროპირის თქმით, იგი ეწინააღმდეგება მთელი კაცობრიობის თვალსაზრისს, რადგანაც ნეტარად ითვლება მხიარული, ხოლ...
იხილეთ სრულად
„ნეტარ იყვნენ მგლოვარენი გულითა, რამეთუ იგინი ნუგეშინისცემულ იყვნენ“. ძალიან ძნელია ერისკაცისთვის ამ ნეტარების გაგება. იოანე ოქროპირის თქმით, იგი ეწინააღმდეგება მთელი კაცობრიობის თვალსაზრისს, რადგანაც ნეტარად ითვლება მხიარული, ხოლო მწუხარე და მოტირალი – უბედურად. უფალი კი სწორედ მათ უწოდებს ნეტარებს. კაცი სხვადასხვა მიზეზით შეიძლება ტიროდეს. ნეტარად ის კი არ ითვლება, ვინც მიწიერი სატკივრის გამო ტირის; ცრემლების მოგვრა უძლურ ბოღმასაც შეუძლია. განა...
პატივმოყვარეობა და სიამაყე ბადებს ფუფუნებისაკენ სწრაფვას, იმის სურვილს, რომ რამენაირად გამოირჩეოდე ირგვლივ მყოფთაგან. თითქოს ყველაფერი გაქვს ყოველდღიური ცხოვრების მოსაწყობად, მაგრამ ეს გეცოტავება, რადგან გსურს ნაცნობ–მეგობრებისა დ...
იხილეთ სრულად
პატივმოყვარეობა და სიამაყე ბადებს ფუფუნებისაკენ სწრაფვას, იმის სურვილს, რომ რამენაირად გამოირჩეოდე ირგვლივ მყოფთაგან. თითქოს ყველაფერი გაქვს ყოველდღიური ცხოვრების მოსაწყობად, მაგრამ ეს გეცოტავება, რადგან გსურს ნაცნობ–მეგობრებისა და ნათესავების წინაშე გამოფინო ნაირგვარი უსარგებლო ფუფუნების საგნები.
უფალმა გვიბრძანა საგულდაგულოდ დავფაროთ კეთილი საქმეები ადამიანთა თვალთაგან. თვით მოყვასის სიყვარულიც კი მსვერპლად შევწიროთ ღმერთს. თუ რომელიმე თქვენგანი სხვის დასანახად ირჯება, მაშინ ამ კეთილ საქმეს პატივმოყვარეობის იარაღად აქცევს...
იხილეთ სრულად
უფალმა გვიბრძანა საგულდაგულოდ დავფაროთ კეთილი საქმეები ადამიანთა თვალთაგან. თვით მოყვასის სიყვარულიც კი მსვერპლად შევწიროთ ღმერთს. თუ რომელიმე თქვენგანი სხვის დასანახად ირჯება, მაშინ ამ კეთილ საქმეს პატივმოყვარეობის იარაღად აქცევს და მკრეხელივით მოიწევს თავზე უფლის რისხვას, რამეთუ საქმე, რომელსაც კაცი უფლის სიყვარულით და მის სადიდებლად უნდა აღასრულებდეს, აღესრულება თვითგანიდების მიზნით, რაც შეურაცხყოფს უფალს; გამოდის, რომ უფლის სამსახურს ვამჯობინ...