როგორათაცა რომ კაცი, რაც გინდა მრთელი და მაგარის აგებულობის სხეული ჰქონდეს, უკეთუ იგი უძრავად ატარებს თვისსა ცხოვრებასა, ერთს ადგილს ზის, დაეკარგება მას სიმრთელე და შთავარდება სნეულებასა შინა და ბოლოს სიცოცხლეც მოაკლდება, აგრეთვე ...
იხილეთ სრულად
როგორათაცა რომ კაცი, რაც გინდა მრთელი და მაგარის აგებულობის სხეული ჰქონდეს, უკეთუ იგი უძრავად ატარებს თვისსა ცხოვრებასა, ერთს ადგილს ზის, დაეკარგება მას სიმრთელე და შთავარდება სნეულებასა შინა და ბოლოს სიცოცხლეც მოაკლდება, აგრეთვე სულიცა ჩვენი, უკეთუ იგი მარად დღე არ არის წარმატებული უდიდესისა მადლისა და სიწმიდისადმი, არამედ მოისვენა და დაიძინა, მოაკლდება ძალსაცა მას, რომელიცა აქ აქვს.
როგორ მოვიძულო თავი ჩემი? რა სახით შემიძლიან, რომ დავივიწყო და მოვიძულო სული ჩემი? იმ სახით, ძმაო ჩემო, რომელ, ერთის მხრით, შთახედე შენს გულში, გასინჯე შენი ბუნება და შეიტყვე, რაოდენნი ცოდვანი, ბოროტნი მიდრეკილებანი, უწმინდურნი თვ...
იხილეთ სრულად
როგორ მოვიძულო თავი ჩემი? რა სახით შემიძლიან, რომ დავივიწყო და მოვიძულო სული ჩემი? იმ სახით, ძმაო ჩემო, რომელ, ერთის მხრით, შთახედე შენს გულში, გასინჯე შენი ბუნება და შეიტყვე, რაოდენნი ცოდვანი, ბოროტნი მიდრეკილებანი, უწმინდურნი თვისებანი ბუდობენ მას შინა, და, მეორე მხრით, წარმოიდგინე, ვითარსა სიწმიდესა და უმანკოებასა მოითხოვს შენგან იესო ქრისტე.
მარტო თავის უარისყოფა, ანუ ცოდვისაგან დაშორება და ჯვარის აღება, ანუ მოთმინება განსაცდელისა, არ არის საკმაო ქრისტიანისათვის, უკეთუ იგი ამასთანავე არ არის სვლასა ანუ სულიერსა წარმატებასა შინა, ესე იგი მდაბლის ხარისხის სათნოებისგან ა...
იხილეთ სრულად
მარტო თავის უარისყოფა, ანუ ცოდვისაგან დაშორება და ჯვარის აღება, ანუ მოთმინება განსაცდელისა, არ არის საკმაო ქრისტიანისათვის, უკეთუ იგი ამასთანავე არ არის სვლასა ანუ სულიერსა წარმატებასა შინა, ესე იგი მდაბლის ხარისხის სათნოებისგან არ წარემართება უმაღლესისა ხარისხისადმი.
მესამე და უკანასკნელი პირობა, რომელსა მოითხოვს მაცხოვარი მისთა მოწაფეთაგან, არის შემდგომად მისსა სვლა. შემდგომად ქრისტეს სვლა იმას ნიშნავს, რომ ქრისტიანე წინ უნდა მიდიოდეს, არ დარჩეს უკან, ყოველთვის იყოს მოძრაობაში; სვლა ანუ მოძრა...
იხილეთ სრულად
მესამე და უკანასკნელი პირობა, რომელსა მოითხოვს მაცხოვარი მისთა მოწაფეთაგან, არის შემდგომად მისსა სვლა. შემდგომად ქრისტეს სვლა იმას ნიშნავს, რომ ქრისტიანე წინ უნდა მიდიოდეს, არ დარჩეს უკან, ყოველთვის იყოს მოძრაობაში; სვლა ანუ მოძრაობა აქ ნიშნავს ქრისტეს მცნებათა აღსრულებასა, ნაყოფის გამოღებასა, ანუ სულიერთა წარმატებათა სათნოებათა შინა.
გარნა ნუ ჰგონებ, ძმაო, რომ მხოლოდ ქრისტეს სჯულის აღსრულება მოითხოვს ჩვენგან შრომასა და მოთმინებასა. არა. თვით იგინიც, რომელნი ღმერთს ივიწყებენ და მხოლოდ ამ სოფლისთვის ზრუნავენ, არ არიან თავისუფალნი ჭირთა და მწუხარებათაგან; მაშასად...
იხილეთ სრულად
გარნა ნუ ჰგონებ, ძმაო, რომ მხოლოდ ქრისტეს სჯულის აღსრულება მოითხოვს ჩვენგან შრომასა და მოთმინებასა. არა. თვით იგინიც, რომელნი ღმერთს ივიწყებენ და მხოლოდ ამ სოფლისთვის ზრუნავენ, არ არიან თავისუფალნი ჭირთა და მწუხარებათაგან; მაშასადამე, უმჯობესი არ არის, ძმაო, ღვთის გულისათვის მოითმინო ჭირი და განსაცდელი, ვიდრეღა უმადურისა ამის სოფლისათვის? ეს სოფელიც არ გიტევებს შენ შეუწუხებლად, ისიც დასდებს მხართა ზედა შენთა თვისსა მძიმესა ჯვარსა; გარნა ზიდვა ჯვა...
კაცი მდაბალი და ღვთისმოსავი, ოდესცა მას შეემთხვევა რომელიმე უბედურება, თუმცა სტირის და სწუხს, გარნა ბოლოს შეიკრებს რა გონებასა და გრძნობასა, იწყებს გულში განზრახვად: უთუოდ ჩემდა განსაცდელად და განსაწმენდელად მოავლინა ღმერთმან ეს უ...
იხილეთ სრულად
კაცი მდაბალი და ღვთისმოსავი, ოდესცა მას შეემთხვევა რომელიმე უბედურება, თუმცა სტირის და სწუხს, გარნა ბოლოს შეიკრებს რა გონებასა და გრძნობასა, იწყებს გულში განზრახვად: უთუოდ ჩემდა განსაცდელად და განსაწმენდელად მოავლინა ღმერთმან ეს უბედურება; მე ღირსი ვარ არა თუ ესრეთისა, არამედ ამაზედ უდიდესისა სასჯელისა. და ესრეთ მწუხარება ასწავლის მას სიმდაბლესა და მოთმინებასა.
მრავალგზის, მრავალთა პირთაგან გამოცდილ არს, რომელ ყოველი ამ სოფლის ჭირი და იწროება ფრიად განსწმენდს გულსა კაცისასა, უკეთუ მან სულგრძელებით მოითმინა იგი.
რა სარგებლობას მისცემს კაცსა ჯვარის ზიდვა? ეს აღგვიხსნა ყოვლად გამოცდილმან ამ საქმეში პავლე (პავლე მოციქულმა), მეტყველმან: „ქრისტესთა მათ (ანუ ქრისტეს მოწაფეთა), ხორცნი თვისნი ჯვარს აცვნეს ვნებითურთ და გულისთქმით“; ანუ სხვაგან: „...
იხილეთ სრულად
რა სარგებლობას მისცემს კაცსა ჯვარის ზიდვა? ეს აღგვიხსნა ყოვლად გამოცდილმან ამ საქმეში პავლე (პავლე მოციქულმა), მეტყველმან: „ქრისტესთა მათ (ანუ ქრისტეს მოწაფეთა), ხორცნი თვისნი ჯვარს აცვნეს ვნებითურთ და გულისთქმით“; ანუ სხვაგან: „ჯვარითა უფლისა იესო ქრისტესითა სოფელი ჩემდამო ჯვარცმულ არს და მე სოფლისა. სოფელი საღვთო წერილში ნიშნავს ყოველსა ცოდვასა და ვნებასა. მაშასადამე, ცოდვა და ვნება კაცის გულში მოისპობა ჯვარის ზიდვითა.
თუ პავლესთვის საჭიროდ შერაცხა ღმერთმან ზიდვა ჯვარისა, შენ ვინ ხარ, ძმაო ჩემო, რომ თვინიერ მწუხარებისა ხვიდოდე შემდგომად ქრისტესა და იქმნე მოწაფე მისი? რისთვის განაჩინა ღმერთმან ესრეთ? რისთვის არის რომ მხოლოდ მწუხარებითა და მოთმინე...
იხილეთ სრულად
თუ პავლესთვის საჭიროდ შერაცხა ღმერთმან ზიდვა ჯვარისა, შენ ვინ ხარ, ძმაო ჩემო, რომ თვინიერ მწუხარებისა ხვიდოდე შემდგომად ქრისტესა და იქმნე მოწაფე მისი? რისთვის განაჩინა ღმერთმან ესრეთ? რისთვის არის რომ მხოლოდ მწუხარებითა და მოთმინებითა ძალუძს კაცსა სვლა შემდგომად ქრისტესსა? ეს ღმეთმან კი არ განაჩინა, ძმაო, არამედ თვით ჩვენმა სიცოდვემ და სიბოროტემ. ღმერთმა სამოთხის ცხოვრება და ნუგეში დაუნიშნა კაცსა თვით ამ ქვეყანასა ზედა; გარნა ცოდვამან ჩვენმან და ...
