ოთხი ასეული თავი სიყვარულის შესახებ - ციტატები, გამონათქვამები

93. თავისთავად სიკვდილი ღვთისაგან განშორებაა; სიკვდილის ნესტარი კი ცოდვაა, რომლის აღსრლებითაც ადამი ერთდროულად განიდევნა ცხოვრების ხიდანაც, სამოთხიდანაც და ღვთისგანაც, რასაც თან გარდუვალი სიკვდილი მოჰყვა. ცხოვრება ხომ სინამდვილეში... იხილეთ სრულად

94. როცა რაიმე იწერება, იწერება ან საკუთარი თავის სამახსოვროდ, ან სხვათა სასარგებლოდ, ან ამ ორივე მიზნისათვის ერთად, ან ვინმეს საზიანოდ, ან საჩვენებლად, ან საჭიროების გამო.

95. "ადგილი მწვანვილი" (ფს. 22,2) არის ქმედითი სათნოება; "წყალი განსასვენებელი" კი არის ქმნილებათა შეცნობა

96. "აჩრდილი სიკვდილისა" არის ადამიანის სიცოცხლე. და მას, ვინც ღმერთთანაა და ვისთანაც ღმერთია, შეუძლია თამამად თქვას: "ვიდოდიღათუ შორის აჩრდილთა სიკვდილისათა, არა შემიშინოს მე ბოროტისაგან, რამეთუ შენ ჩემთანა ხარ" (ფს.22,4).

97. წმინდა გონება უმწიკვლოდ უცქერის საგნებს, მოზომილად წარმოთქმული სიტყვა ნანახს ისე გადმოცემს, თითქოს სხვისი თვალით უცქერდეს, ხოლო მახვილი ყურთასმენა კარგად გაიგონებს ნათქვამს. სამივე ამ თვისების არმქონე კი მთქმელს გაკიცხავს.

40. დემონების წინააღმდეგ მონაზვნის ბრძოლას წარმოადგენს ის, რომ ვნებები ფიქრებისაგან განაცალკეოს, რამეთუ, ამის გარეშე, იგი ვერ შეძლებს საგნებისადმი უბიწოდ ცქერას.

42. ვნებიანი ფიქრი რთულია, რადგან ვნებისა და ფიქრისაგან შედგება. ჩამოვაშოროთ ფიქრს ვნება და დარჩება უმწიკვლო ფიქრი. თუ ეს გსურს, მაშინ სულიერი სიყვარულისა და თავშეკავების მეშვეობით ჩამოაშორე.

41. საგანი სხვაა, ფიქრი - სხვა და ვნება - სხვა. მაგალითად, საგანია მამაკაცი, დედაკაცი და სხვა, ფიქრი - მათი უბიწოდ წარმოსახვა, ვნება - მათი ან უგონო სიყვარული, ან განუსჯელი სიძულვილი. ამგვარ ვნებებს ებრძვის მონაზონი.

43. სათნოებანი გონებას ვნებათაგან განაშორებს, სულიერი ჭვრეტა კი -უმნიშვნელო აზრებისაგან, ხოლო წმიდა ლოცვა მას თავად ღმერთთან მიიყვანს.

39. ღვთისმოყვარულის გონება არა საგნებისა და მათზე ფიქრის, არამედ იმ ვნების წინააღმდეგ იბრძვის, რომელიც ფიქრებს ახლავს, ე.ი. ის ეწინააღმდეგება არა დედაკაცს, ან მაწუხებელს და მათ წარმოსახვას, არამედ ვნებებს, რომლებიც ამ წარმოსახვებს... იხილეთ სრულად